Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

сашчы́кванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сашчыкваць — сашчыкаць.

сашчы́квацца, ‑аецца; незак.

Зал. да сашчыкваць.

сашчы́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да сашчыкаць.

сашчыкну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад сашчыкнуць.

сашчыкну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

Аднакр. да сашчыкваць.

сашчы́паны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад сашчыпаць.

сашчыпа́ць, ‑шчыплю, ‑шчыплеш, ‑шчыпле; зак.

1. што. Шчыпкамі сарваць, абарваць што‑н. Сашчыпаць клубні з карча. // Шчыплючы пакрыху, звесці на нішто. Сашчыпаць кавалак хлеба.

2. каго-што. Ушчыпнуць шмат разоў; пакрыць шчыпкамі.

сашчы́пванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сашчыпваць — сашчыпаць.

сашчы́пвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да сашчыпваць.

сашчы́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да сашчыпаць.