Verbum

прудані́зм, ‑у, м.

Гіст. Дробнабуржуазная сацыялістычная плынь другой паловы 19 ст., накіраваная супраць рэвалюцыйнага рабочага руху, за ўтапічнае зліццё пралетарыяту і буржуазіі ў адзін клас.

[Ад імя П. Ж. Прудона (Proudhon, 1809–1865), заснавальніка гэтага вучэння.]

прудані́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Прыхільнік пруданізму.

прудані́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пруданізму і пруданіста, уласцівы ім. Пруданісцкая тэорыя.

пруне́левы, ‑ая, ‑ае.

Зроблены з прунелі. Прунелевыя туфлі.

пруне́ль, ‑і, ж.

Тонкая моцная тканіна, якая ідзе на верх для абутку, на абіўку мэблі.

[Фр. prunelle.]

прус, ‑а, м.

Тое, што і прусак ​¹.

пруса́к ​¹, ‑а, м.

Рыжы таракан. Асмялеўшыя ўночы прусакі тлумна падаліся бліжэй да печы, хаваючыся ў шчылінах. Колас.

пруса́к ​²,

гл. прусакі.

прусакі́, ‑оў; адз. прусак, ‑а, м.; прусачка, ‑і, ДМ ‑чцы; мн. прусачкі, ‑чак; ж.

Ураджэнцы або жыхары Прусіі; паўночна-ўсходнія немцы.

пруса́цтва, ‑а, н.

Рэакцыйны, мілітарысцкі, паліцэйска-бюракратычны рэжым, які панаваў у былой Прускай дзяржаве і Германскай імперыі.

пруса́чка,

гл. прусакі.