праду́кт, ‑у,
1. Тое, што атрымліваецца ў выніку працы чалавека.
2. Рэч, атрыманая з чаго‑н. або патрэбная для атрымання чаго‑н.
3.
•••
[Ад лац. productus.]
праду́кт, ‑у,
1. Тое, што атрымліваецца ў выніку працы чалавека.
2. Рэч, атрыманая з чаго‑н. або патрэбная для атрымання чаго‑н.
3.
•••
[Ад лац. productus.]
прадуктаабме́н, ‑у,
Абмен прадукцыяй паміж прамысловасцю і сельскай гаспадаркай без гандлю.
прадукто́вы, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з продажам або захоўваннем харчовых прыпасаў, прадуктаў.
прадукты́ўнасць, ‑і,
Уласцівасць прадуктыўнага.
прадукты́ўны, ‑ая, ‑ае.
У граматыцы — здольны ўтвараць новыя словы ці формы; які дзейнічае ў сучасны перыяд.
[Лац. productivus.]
прадукцы́йнасць, ‑і,
1. Уласцівасць прадукцыйнага (у 1 знач.).
2. Здольнасць даваць прадукцыю (пра сельскагаспадарчую жывёлу, птушку).
прадукцы́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Плённы.
2. Здольны даваць прадукцыю, ад якога атрымліваюць прадукты жывёлагадоўлі (пра сельскагаспадарчую жывёлу, птушку).
праду́кцыя, ‑і,
1. Сукупнасць прадуктаў або асобны прадукт вытворчасці.
2. Прадукты разумовай працы, творы мастацтва.
[Лац. productio.]
праду́манасць, ‑і,
Уласцівасць прадуманага.
праду́маны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.