сантані́н, ‑у,
Глістагонны сродак, які здабываецца з кветак і сцяблоў цытворнага палыну.
[Ад лац. satonica herba.]
сантані́н, ‑у,
Глістагонны сродак, які здабываецца з кветак і сцяблоў цытворнага палыну.
[Ад лац. satonica herba.]
сантані́навы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сантаніну, мае ў сваім саставе сантанін.
санты...,
Першая састаўная частка складаных слоў, якая мае значэнне: у сто раз менш асноўнай адзінкі, што ўказваецца другой часткай слова (у назвах мер метрычнай сістэмы), напрыклад:
сантыгра́м, ‑а,
Мера масы, роўная сотай частцы грама.
санты́м, ‑а,
Дробная манета, роўная сотай долі франка (у Францыі, Бельгіі, Люксембургу і Швейцарыі).
[Фр. sentime.]
сантыме́нты, ‑аў;
Празмерная чуллівасць.
[Фр. sentiment — пачуццё.]
сантыме́тр, ‑а,
1. Адзінка вымярэння даўжыні ў метрычнай сістэме мер, роўная адной сотай долі метра.
2. Істужка або лінейка з нанесенымі на яе дзяленнямі на сантыметры.
сантыметро́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сантыметра.
сантэ́хнік, ‑а,
Спецыяліст, які займаецца ўстаноўкай і наладкай санітарнага абсталявання.
сантэ́хніка, ‑і,
Санітарная тэхніка.