Verbum

перамо́шчвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да перамошчваць.

перамо́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перамасціць.

перамудрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак.

Разм.

1. Занадта ўскладніць, заблытаць што‑н.

2. каго. Абагнаць, перасягнуць каго‑н. у мудраванні; перахітрыць.

перамудраге́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак.

Разм. Тое, што і перамудраваць (у 1 знач.).

перамудры́ць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., каго і без дап.

Разм. Тое, што і перамудраваць. [Палуян:] — Эх, паночку, дзе наша не прападала. Яно ж вядома, што вас і дзесяць цыганоў не перамудрыць. Брыль.

перамуці́цца, ‑муціцца; зак.

Стаць вельмі мутным.

перамуці́ць, ‑мучу, ‑муціш, ‑муціць; зак., што.

Зрабіць вельмі мутным.

пераму́чаны ​¹, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перамуціць.

пераму́чаны ​², ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перамучыць.

пераму́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перамучыць.

пераму́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Разм. Вельмі змучыцца; перастаць мучыцца. Перамучыўся той [воін], абмятаючы снег: быў дужэйшы і сам ненамнога. Дубоўка. Людміла вырашыла заставацца цвёрдай. Няхай Валодзя лепш раз перамучыцца, навошта дурыць хлопцу галаву. Арабей.