Verbum

санда́лі, ‑яў; адз. сандаля, ‑і, ж.

1. У старажытных грэкаў і рымлян — абутак з драўлянай або скураной падэшвай без абцасаў, якая прымацоўвалася да нагі раменьчыкамі.

2. Лёгкія летнія туфлі без абцасаў, якія зашпільваюцца раменьчыкамі.

[Н.-грэч. sandalion.]

санда́ліцца, ‑ліцца; незак.

Зал. да сандаліць.

санда́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак., што.

Пакрываць, фарбаваць сандала ​¹ (у 4 знач.).

санда́льны ​¹, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сандаляў. Абутак сандальнага тыпу.

санда́льны ​², ‑ая, ‑ае.

Тое, што і сандалавы.

санда́ля,

гл. сандалі.

сандамі́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Сорт мяккай азімай пшаніцы.

сандара́к, ‑у, м.

Духмяная смала, якую здабываюць з кары хваёвага дрэва сямейства кіпарысавых; выкарыстоўваецца для вырабу лакаў.

[Грэч. sandarake — чырвоны мыш’як.]

сандара́кавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сандараку; прыгатаваны з сандараку. Сандаракавая смала.

са́ндвіч, ‑а, м.

Дзве складзеныя разам скібачкі хлеба з маслам, сырам, каўбасой і пад. паміж імі.

[Англ. sandwich.]

сандружы́на, ‑ы, ж.

Санітарная дружына.