пералажэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. пералажыць (гл. перакласці ў 6 знач.).
перала́з, ‑а, м.
Ход цераз плот, паркан. [Лабановіч] пералез добра знаёмы яму пералаз і ступіў на ганак пана падлоўчага. Колас.
перала́зіць 1, ‑лажу, ‑лазіш, ‑лазіць.
Незак. да пералезці.
перала́зіць 2, ‑лажу, ‑лазіш, ‑лазіць; зак.
Разм. Лазячы, пабываць усюды, аблазіць усё, многае.
пералакірава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад пералакіраваць.
пералакірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.
1. Пакрыць лакам нанава, яшчэ раз. Пералакіраваць тумбачку.
2. Палакіраваць усё, многае. Пералакіраваць усю мэблю.
пералакіро́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да пералакіроўваць.
пералакіро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да пералакіраваць.
пералакіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак; ж.
Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пералакіроўваць — пералакіраваць.
пералама́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад пераламаць.
пералама́цца, ‑ламлюся, ‑ломішся, ‑ломіцца; зак.
1. Паламацца напалам, на часткі. Няшчасце прыйшло нечакана — пад напорам моцнага ветру захісталася жалезабетонная калона і, пераламаўшыся пасярэдзіне, упала. Дадзіёмаў. Паплеціна непаслухмяна хіснулася і пераламалася каля самай.. рукі. Мележ. // Пашкодзіцца, зламацца ад удару (пра косці). Нага пераламалася.
2. Паламацца — пра ўсё, многае.
3. Крута сагнуцца, адхіліцца, пайсці ў іншым напрамку. Пераламаўся прамень дрыгатлівы На вострым плячы будана ў Разліве. Барадулін.
4. перан. Рэзка перамяніцца, стаць іншым (пра характар, звычкі, паводзіны і пад.). Нешта з’яднала не зусім дружную вуліцу. Нешта пераламалася ў адносінах добра знаёмых нам суседзяў. Навуменка. // Змяніцца ў горшы бок (пра жыццё, кар’еру і пад.). [Арцюшыха] усім сэрцам разумела маладую жанчыну, жыццё якой пераламалася акурат тады, калі яму сама трэба буяць. Сабаленка.
5. перан. Перарвацца, змяніцца па тэмбру пад уздзеяннем моцных пачуццяў, перажыванняў (пра голас). — Больш затрымлівацца мы не можам! Чуеш, Малько! — Голас маёра вось-вось гатовы быў пераламацца на высокай ноце. Беразняк.