Verbum

павыцяка́ць, ‑ае; зак.

Выцечы — пра ўсё, многае. Павыцякала вада з бітонаў.

павыцяру́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Выцерушыць усё, многае. Павыцярушваць мякіну з мяшкоў.

павыцярэ́бліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выцерабіць што‑н. у многіх месцах; выцерабіць усё, многае. Павыцярэбліваць кусты на сенажаці. Павыцярэбліваць увесь лён.

павыцясня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

Выцесніць усіх, многіх або ўсё, многае.

павычышча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вычысціць усё, многае. Павычышчаць касцюмы.

павычэ́рпваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вычарпаць, выбраць за некалькі прыёмаў усё, многае. Павычэрпваць ваду з калодзежа.

павычэ́рчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вычарціць усё, многае. Павычэрчваць схемы.

павычэ́свацца, ‑аецца; зак.

Вычасацца — пра ўсё, многае. Воўка добра павычэсвалася.

павычэ́сваць ​¹, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вычасаць усё, многае (гл. вычасаць ​¹). Павычэсваць валасы. Павычэсваць лён.

павычэ́сваць ​², ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вычасаць, абчасаць усё, многае (гл. вычасаць ​²). Павычэсваць дошкі.

павы́шаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад павысіць.

2. у знач. прым. Больш высокі ў параўнанні са звычайным, нармальным; павялічаны. Павышаная тэмпература. Павышаная праходнасць машыны. □ [Косця], як і многія іншыя маладыя людзі, хварэў павышанай сарамлівасцю. Карпюк. // Больш высокі па тону, больш гучны. Усю невялікую дарогу, хвілін па пяць, Шырокі не пераставаў у значна павышаным тоне расказваць аб затхласці местачковага жыцця, аб нікчэмнасці інтарэсах панямонскай інтэлігенцыі. Колас.