Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдзкнпрстхш
лоты’

юрлівец, ✂, м.

Чалавек, якому ўласціва сладастраснасць, павышанае імкненне да задавальнення палавых пачуццяў.

юрлівы, ✂.

Пажадлівы, поўны юру; які выражае юр.

  • Ю. чалавек.
  • Юрлівая усмешка.

|| наз. юрлівасць, ✂.