Verbum

раскладушка, ✂, ж. (разм.).

Лёгкі раскладны ложак.

• Спаць на раскладушцы.

|| прым. раскладушачны, ✂.

раскланяцца, ✂; зак.

Пакланіцца адзін аднаму пры сустрэчы або расставанні.

• Ветліва р.

|| незак. раскланьвацца, ✂.

раскласці​¹, ✂; зак.

1. Размясціць па розных месцах у пэўным парадку.

   • Р. тавары.
   • Р. яблыкі па кішэнях.

2. Палажыць, расправіўшы або разгарнуўшы.

   • Р. карту.

3. Размеркаваць паміж кім-н.

   • Р. страту на траіх.

4. Склаўшы гаручы матэрыял, запаліць.

   • Р. вогнішча.

|| незак. раскладаць, ✂ і раскладваць, ✂.

|| наз. раскладанне, ✂, раскладванне, ✂, расклад, ✂ і раскладка, ✂.

раскласці​², ✂; зак. (разм.).

Вылучыць састаўныя часткі ў чым-н.

• Р. ваду на вадарод і кісларод.

|| незак. раскладаць, ✂.

|| наз. раскладанне, ✂.

раскласціся​¹, ✂; зак.

1. Раскласці, размясціць свае рэчы, маёмасць (разм.).

   • Р. са сваімі кнігамі.

2. Прыняць раскладзены выгляд.

   • Крэсла лёгка расклалася.

|| незак. раскладацца, ✂ і раскладвацца, ✂.

раскласціся​², ✂; зак.

Раздзяліцца на састаўныя часткі, элементы.

|| незак. раскладацца, ✂.

расклеіцца, ✂; зак.

1. Разысціся ў месцах склейкі.

   • Канверт расклеіўся.

2. перан. Разладзіцца, расстроіцца (разм.).

   • Вяселле расклеілася.

3. перан. Занемагчы, стаць вялым, слабым, заняпасці духам (разм.).

   • Расклеілася на старасці.

|| незак. расклейвацца, ✂.

расклеіць, ✂; зак.

1. Разняць склееныя часткі чаго-н.

   • Р. канверт.

2. Наклеіць у многіх месцах.

   • Р. афішы.

|| незак. расклейваць, ✂.

|| наз. расклейванне, ✂ і расклейка, ✂.

расклёшыць, ✂; зак.

Расшырыць унізе пры кройцы.

• Р. спадніцу.

|| незак. расклёшваць, ✂.

расклінавацца, ✂; зак.

Расшчапіцца ад увагнанага кліна.

|| незак. раскліноўвацца, ✂.