Verbum

ракета, ✂, ж.

1. Напоўнены піратэхнічнай сумессю снарад, які пасля выстралу ярка свеціцца ў паветры і ўжываецца для феерверкаў і светлавых сігналаў.

   • Сігнальная р.

2. Беспілотны лятальны апарат з рэактыўным рухавіком.

   • Касмічная р.

3. Быстраходнае рачное пасажырскае судна на падводных крылах.

   • Плысці на ракеце.

|| прым. ракетны, ✂.

• Дзень ракетных войск і артылерыі.

ракета...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да ракеты (у 2 знач.), напр. ракетабудаванне, ракетабудаўнік, ракетадром, ракетаносец, ракетаносны, ракетападобны.

ракетабудаванне, ✂, н.

Вытворчасць ракет (у 2 знач.).

ракетадром, ✂, м.

Комплекс збудаванняў і тэхнічных, сродкаў для запуску ракет (у 2 знач.).

|| прым. ракетадромны, ✂.

ракетаносец, ✂, м.

Самалёт, карабель ці падводная лодка, аснашчаныя ракетамі (у 2 знач.).

ракетаносны, ✂.

Узброены баявымі ракетамі.

• Р. карабель.

ракетка, ✂, ж.

Спартыўны снарад у выглядзе зацягнутага сеткай абруча авальнай формы або лапатачкі з ручкай для гульні ў тэніс, бадмінтон, пінг-понг.

• Першая р. (перан. лепшы ігрок).

|| прым. ракетачны, ✂.

ракетчык, ✂, м.

1. Ваеннаслужачы ракетных войск.

2. Чалавек, які падае сігналы ракетамі (у 1 знач.).

|| ж. ракетчыца, ✂.

ракіравацца, ✂; зак. і незак. (спец.).

Зрабіць (рабіць) ракіроўку.

ракіроўка, ✂, ж.

У шахматнай гульні: адначасовы ход каралём і ладдзёй, пры якім кароль перастаўляецца цераз адно поле ў бок ладдзі, а затым ладдзя ставіцца побач з каралём з другога яго боку.

|| прым. ракіровачны, ✂.