Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

гідрапоніка, , ж.

Вырошчванне раслін без грунту на штучных пажыўных растворах.

|| прым. гідрапонны, .

гідрапульт, , м.

Апарат (бак з ручной помпай) для палівання, апырсквання і афарбоўкі.

гідрасамалёт, , м.

Самалёт, прыстасаваны для пасадкі на валу і ўзлёту з вады.

|| прым. гідрасамалётны, .

гідрастанцыя, , ж.

Тое, што і гідраэлектрастанцыя.

гідратэхніка, , ж.

Галіна навукі і тэхнікі, якая займаецца выкарыстаннем водных рэсурсаў у народнай гаспадарцы і рэгуляваннем іх дзеянняў.

|| прым. гідратэхнічны, .

гідраўліка, , ж.

Навука аб законах і руху вадкасцей і аб спосабах практычнага прымянення гэтых законаў.

|| прым. гідраўлічны, .

  • Г. прэс.

гідраэлектрастанцыя, , ж.

Электрастанцыя, якая выкарыстоўвае энергію падаючай вады для выпрацоўкі электраэнергіі.

гідроліз, , м. (спец.).

Рэакцыя абменнага раскладання злучэнняў з вадой.

|| прым. гідролізны, .

гіена, , ж.

Драпежнае млекакормячае паўднёвых краін, якое харчуецца мярцвячынай.

  • Сямейства гіен.

|| прым. гіенавы, .

гіз, , м. (разм.).

  1. гл. гізаваць.

  2. Вялікая муха, самка якой жывіцца кроўю жывёлы і чалавека; сляпень.

    • Г. напаў на скаціну.