Verbum

размясціцца, ✂; зак.

Заняць месца; уладкавацца.

• Р. па вагонах.
• Р. на кватэры.

|| незак. размяшчацца, ✂.

|| наз. размяшчэнне, ✂.

размясціць, ✂; зак.

1. Расставіць або разлажыць у пэўным парадку, даць кожнаму месца.

   • Р. пасажыраў у вагоне.
   • Р. тавары на паліцах.

2. Размеркаваць паміж многімі.

   • Р. латарэйныя білеты.

|| незак. размяшчаць, ✂.

|| наз. размяшчэнне, ✂.

размяцца, ✂; зак.

1. Стаць мяккім (ад сціскання, расцірання).

   • Воск размяўся.

2. перан. З дапамогай якіх-н. рухаў прывесці цела ў стан фізічнай бадзёрасці (разм.).

   • Р. пасля сну.

|| незак. размінацца, ✂.

|| наз. размінка, ✂.

|| прым. разміначны, ✂.

• Разміначная дарожка.

размяць, ✂; зак.

1. гл. мяць.

2. перан. Рухамі прывесці цела ў стан фізічнай бадзёрасці (разм.).

   • Р. ногі.

|| незак. размінаць, ✂.

|| наз. размінка, ✂.

размяшаць, ✂; зак.

Прыгатаваць што-н. шляхам размешвання лыжкай, мешалкай і пад.

• Р. цукар у шклянцы чаю.

|| незак. размешваць, ✂.

|| наз. размешванне, ✂.

разна...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «розна...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напр. разназначны, разнаколерны.

разнабой, ✂, м.

Адсутнасць узгодненасці, зладжанасці, адзінства ў чым-н.

• Ліквідаваць р. у працы.
• Р. у правапісе.

|| прым. разнабойны, ✂.

разнавіднасць, ✂, ж.

Прадмет або з’ява, якая ўяўляе сабой відазмяненне асноўнага віду, катэгорыі.

• Р. пшаніцы.

разнадзіцца, ✂; зак. (разм.).

Разахвоціцца да чаго-н„ адчуць ахвоту да якой-н. справы.

• Дзяўчынка разнадзілася і памыла падлогу.

разнадзіць, ✂; зак. (разм.).

Разахвоціць, прывучыць да чаго-н.