вінны, ✂ (разм.).
Тое, што і вінаваты (у 1 і 3 знач.).
віно, ✂, н.
Алкагольны напітак, прыгатаваны з ягад, садавіны.
- Чырвонае в.
- Вінаградныя віны.
- Сталовае в.
|| памянш. вінцо, ✂.
|| прым. вінны, ✂.
○
віноўнік, ✂, м.
Той, хто вінаваты ў чым-н., хто з’яўляецца прычынай, крыніцай чаго-н.
- В. бедства.
- В. урачыстасці (жарт.).
|| ж. віноўніца, ✂.
вінт1, ✂, м.
Частка рухавіка парахода, самалёта і пад. у выглядзе лопасцей, замацаваных на вале.
|| прым. вінтавы, ✂.
вінтаматорны, ✂.
Пра лятальны апарат: які рухаецца пры дапамозе матора і вінта (прапелера).
- В. самалёт.
- Вінтаматорная авіяцыя.
вінтоўка, ✂, ж.
Ружжо са спіральнай нарэзкай у канале ствала.
|| прым. вінтовачны, ✂.
віншавальнік, ✂, м.
Той, хто віншуе каго-н., прыходзіць з віншаваннем.
|| ж. віншавальніца, ✂.
|| прым. віншавальніцкі, ✂.
віншавальны, ✂.
Які ўтрымлівае віншаванні.