Verbum

вірлавокі, ✂.

З вялікімі лупатымі вачамі.

|| наз. вірлавокасць, ✂.

вірлівы, ✂.

Бурлівы, бурны, неспакойны.

• В. паток.
• Вірлівая маладосць (перан.).

|| наз. вірлівасць, ✂.

вірок, ✂, м.

1. гл. вір.

2. Прылада для звівання нітак у клубок.

віртуоз, ✂, м.

Той, хто дасканала валодае тэхнікай свайго мастацтва, а таксама наогул сваёй справы.

віртуозны, ✂.

Уласцівы віртуозу, тэхнічна дасканалы.

• Віртуознае выкананне.

|| наз. віртуознасць, ✂.

вірус, ✂, м.

Найдрабнейшая няклетачная часціца, што размнажаецца ў жывых клетках і выклікае заразнае захворванне.

• В. шаленства.
• В. індывідуалізму (перан.).

|| прым. вірусны, ✂.

• В. грып.

вірусалогія, ✂, ж.

Раздзел мікрабіялогіі, які вывучае вірусы.

|| прым. вірусалагічны, ✂.

вірысты, ✂.

У якім многа віроў.

• Вірыстая рака.

|| наз. вірыстасць, ✂.

вірыцца, ✂; незак.

1. Круціцца, утвараць віры (пра ваду).

   • Вада вірылася вакол вярбы.

2. перан. Паяўляцца ў вялікай колькасці, бесперапыннай чарадой.

   • Думкі вірацца ў галаве.

вірыць, ✂; незак.

Тое, што і віраваць.