Verbum

вітка, ✂, м.

Скручаны лазовы ці бярозавы дубец, якім прывязваюць, прымацоўваюць што-н.

|| прым. вітачны, ✂.

вітковы, ✂.

Здольны абвівацца вакол чаго-н., павойны.

• Вітковыя расліны.

віток, ✂, м.

1. Адзін абарот спіралі.

   • В. спружыны.

2. Тое, што навіта ў выглядзе спіралі.

   • В. абмоткі.

3. Пры палёце: адзін абарот на арбіце.

   • В. касмічнага карабля вакол Зямлі.

|| прым. вітковы, ✂.

вітраж, ✂, м.

Узор са шкла рознага колеру (у вокнах, дзвярах).

|| прым. вітражны, ✂.

вітрына, ✂, ж.

Месца за акном магазіна, зашклёная шафа або скрынка для паказу розных тавараў.

• Вітрыны магазінаў.

|| прым. вітрынны, ✂.

вітушка, ✂, ж. (спец.).

Прыстасаванне, на якое намотваюць пражу.

віхлявы, ✂ (разм.).

Які хістаецца з боку ў бок у часе руху.

• Віхлявая паходка.

віхлясты, ✂ (разм.).

1. Які хістаецца з боку ў бок (пра чалавека і яго рухі).

2. Звілісты, пакручасты.

   • Віхлястыя сцежкі.

віхляцца, ✂; незак. (разм.).

Рухацца, хістаючыся з боку ў бок.

• В. пад цяжарам ношы.

віхляць, ✂; незак. (разм.).

Рухацца няроўна, хістаючыся з боку ў бок.

• Кола віхляе.
• В. пры хадзьбе.