Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

шыварат, ✂, м. (разм.).

Каўнер.

  • Узяць за ш.

◊

  • Шыварат-навыварат (разм.) — не так, як трэба, наадварот.

шывок, ✂, м.

Частка шва паміж двума праколамі іголкі.

  • Дробныя шыўкі.

|| прым. шыўковы, ✂.

шыдэлак, ✂, м. (разм.).

Кручок для вязання.

шызакрылы, ✂.

Які мае шызыя крылы.

  • Шызакрылая чайка.

шызафрэнік, ✂, м.

Хворы на шызафрэнію.

|| ж. шызафрэнічка, ✂.

шызафрэнія, ✂, ж.

Цяжкае псіхічнае захворванне, якое характарызуецца парушэннем звязанасці псіхічных працэсаў і зніжэннем псіхічнай дзейнасці.

|| прым. шызафрэнічны, ✂.

шыза-...

Першая частка складаных слоў са знач. шызы, з шызым адценнем, напр. шыза-блакітны, шыза-зялёны,шыза-чорны, шыза-шэры.

шызы, ✂.

Цёмна-шэры з сіняватым адлівам.

  • Шызыя хмары.

|| наз. шызасць, ✂.

шыйка, ✂, ж.

  1. гл. шыя.

  2. Вузкая частка чаго-н.

    • Ш. пазванка.
    • Ш. касы.
    • Ш. збана.
  3. У рачных ракаў: хваставая частка цела.

|| прым. шыечны, ✂.

шык, ✂, м.

  1. Паказная раскоша, форс, элегантнасць.

    • Апранацца з шыкам.
    • Прайсці з шыкам (з жаданнем зрабіць уражанне на людзей).
  2. вык. Задавальняе у вышэйшай ступені, з’яўляецца найлепшым (разм.).

    • Уборы — ш.