Verbum

шыпучка, ✂, ж. (разм.).

Шыпучы напітак.

шыпучы, ✂.

1. Які ўтварае шыпенне.

   • Шыпучая змяя.

2. Які пеніцца і злёгку шыпіць ад выдзялення вуглякіслага газу (пра напіткі).

   • Шыпучыя віны (штучна газіраваныя).

|| наз. шыпучасць, ✂.

шыпшына, ✂, ж.

Дзікая кустовая ружа з простымі, не махровымі кветкамі, а таксама плады гэтай расліны.

|| прым. шыпшынавы, ✂.

шыпшыннік, ✂, м., зб.

Кусты, зараснік шыпшыны.

• Густы ш.

шыпячы, ✂.

Пра гукі мовы: які вымаўляецца з шыпеннем.

• Шыпячыя зычныя (ж, ш, ч).

шыр, ✂, ж.

1. Шырыня, вялікія памеры ў шырыню.

   • Змераць прагон на ўсю ш.

2. Шырокая прастора, шырыня (гл. шырокі ў 3 і 6 знач.).

   • Разгарнуцца ва ўсю ш. (цалкам праявіць свае магчымасці).

шырака...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «шырока...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр. шыракагруды, шыракалісты, шыракатвары.

шыракакрысы, ✂.

Які мае шырокія крысы.

• Ш. сурдут.

шыракаплечы, ✂.

Шырокі ў плячах, плячысты.

• Ш. мужчына.

шырата, ✂, ж.

Адлегласць ад экватара па мерыдыяну, якая выражаецца ў градусах.

• Паўночныя шыроты.
• На ўсіх шыротах (на ўсім зямным шары, усюды).

|| прым. шыротны, ✂.