Verbum

тэмпераваны, ✂, (спец.).

З дакладна вызначанай колькасцю тонаў і іх суадносінамі па вышыні.

• Т. інструмент.
• Т. музычны лад.

тэмперамент, ✂, м.

1. Характарыстыка індывіда з боку дынамічных асаблівасцей яго псіхічнай дзейнасці (тэмпу, рытму, інтэнсіўнасці псіхічных працэсаў), якія ўтвараюць пэўны псіхалагічны тып.

2. Жыццёвая энергія, здольнасць да ўнутранага ўздыму.

   • Чалавек з тэмпераментам.

тэмпераментны, ✂.

Жывы, энергічны, якому ўласцівы палкі тэмперамент.

• Т. чалавек.
• Тэмпераментнае выступленне.

|| наз. тэмпераментнасць, ✂.

тэмпература, ✂, ж.

1. Ступень нагрэтасці якога-н. цела, рэчыва; цеплавая характарыстыка.

   • Т. вады.
   • Т. паветра.

2. Ступень цеплыні чалавечага цела як паказчык стану здароўя.

   • Памерыць тэмпературу дзіцяці.

3. Павышаная цеплыня цела; гарачка (разм.).

   • У хворага т.

|| прым. тэмпературны, ✂.

тэмпературыць, ✂; незак. (разм.).

Хварэць, маючы высокую тэмпературу.

• Дзіця т.

тэнар, ✂, м.

1. Самы высокі мужчынскі голас.

   • Лірычны т.

2. Спявак з такім голасам.

|| памянш. тэнарок, ✂.

|| прым. тэнаровы, ✂.

• Тэнаровая партыя.

тэндэнцыйны, ✂.

1. Які праводзіць пэўную тэндэнцыю (у 1 знач.).

2. Прадузяты, неаб’ектыўны.

|| наз. тэндэнцыйнасць, ✂.

тэндэнцыя, ✂, ж.

1. Напрамак развіцця, схільнасць, імкненне.

   • Дэмакратычныя тэндэнцыі.

2. Асноўная думка, ідэя, накіраванасць якога-н. твора, выказвання і пад.

3. Прадузятая аднабаковая думка, якая навязваецца чытачу, гледачу, слухачу (кніжн.).

тэндэр, ✂, м.

Спецыяльны вагон для паліва, вады і пад., счэплены з паравозам, або задняя частка паравоза, прыстасаваная для захоўвання паліва і вады.

|| прым. тэндэрны, ✂.

тэнзар, ✂, м.

У матэматыцы: аб’ект (радок, матрыца і пад.), каардынаты якога пераўтвараюцца па пэўнаму закону пры пераходзе ад адной сістэмы каардынат да другой.

|| прым. тэнзарны, ✂.

• Тэнзарнае вылічэнне.