Verbum

тройні, ✂.

Вілы з трыма зубамі.

тройца, ✂, ж.

1. (Т вялікае). У хрысціянскай рэлігіі: трыадзінае бажаство, у якім спалучаюцца тры асобы: Бог-бацька, Бог-сын і Бог-дух святы.

2. (Т вялікае). Свята хрысціянскай царквы, якое адзначаецца на пяцідзесяты дзень пасля Вялікадня; Сёмуха.

3. Пра трох асоб, звязаных паміж сабой сяброўскімі адносінамі (разм., часта іран.).

   • Неразлучная т.

тройчы, прысл.

1. Тры разы.

   • Ён т. быў у Мінску.

2. Утрайне, у тры разы больш.

   • Быць т. шчодраму плёну.

тромб​¹, ✂, м. (спец.).

1. Згустак крыві, які ўтвараецца ў крывяносным сасудзе ці ў поласці сэрца.

2. Увогуле згустак рэчыва, які закупорвае сасуд, праток.

   • Лімфатычны т.

|| прым. трамбатычны, ✂.

тромб​², ✂, м.

Смерч над сушай з моцным ветрам, ападкамі і навальніцай.

тромбафлебіт, ✂, м.

Запаленне сценкі вены, якое вядзе да ўтварэння тромба​¹.

трон, ✂, м.

Багата аздобленае крэсла на спецыяльным узвышэнні — месца манарха ў час прыёмаў і іншых урачыстых цырымоній; ужыв. таксама як сімвал манархічнай улады.

|| прым. тронны, ✂.

• Тронная зала.

троны, ✂.

Ручка нажа, відэльца і пад.

троп, ✂, м. (спец.).

Слова або зварот, якія ўжыв. ў пераносным, алегарычным значэнні.

• Паэтычныя тропы.

|| прым. трапічны, ✂.

тропік, ✂, м.

1. Уяўны круг, які праходзіць паралельна экватару на адлегласці 23°27’ на поўнач або на поўдзень ад яго.

   • Т. Казярога.
   • Т. Рака.

2. Гарачы пояс зямнога шара, размешчаны паміж экватарам і гэтым кругам.

|| прым. трапічны, ✂.

• Трапічная спёка.