Verbum

тачыльня, ✂, ж.

Тачыльная майстэрня.

тачыльшчык, ✂, м.

Рабочы, які займаецца навострываннем рэжучых інструментаў.

|| ж. тачыльшчыца, ✂.

тачыць​¹, ✂; незак.

1. Рабіць вострым рэжучую частку, лязо чаго-н. з дапамогай тачыла, бруска і пад.; вастрыць.

   • Т. нож.

2. Рабіць прыдатным для карыстання (пра аловак).

3. Вырабляць, апрацоўваючы на такарным станку.

   • Т. дэталі.

|| зак. натачыць, ✂ і вытачыць, ✂.

|| наз. тачэнне, ✂.

тачыць​², ✂; незак.

1. Грызучы, праядаючы, рабіць дзіркі ў чым-н., пашкоджваць што-н. (пра насякомых, грызуноў).

   • Краты точаць грады.

2. перан. Неадступна мучыць, паступова пазбаўляючы сіл (пра хваробу, думкі, пачуцці і пад.).

|| зак. патачыць, ✂.

таямніца, ✂, ж.

1. Тое, што яшчэ не пазнана, не стала вядомым.

   • Таямніцы мінулага.
   • Т. атама.

2. Тое, што трымаецца ў сакрэце, наўмысна хаваецца ад іншых.

   • Не раскрываць таямніцы.
   • Умець захаваць таямніцу.

таямнічы, ✂.

1. Поўны таямніцы (у 1 знач.), загадкава-незразумелы.

   • Т. шорах.

2. Які з’яўляецца тайнай і скрываецца.

   • Прыехаў з таямнічай мэтай.

3. Шматзначны, загадкавы.

   • З таямнічым выразам твару.

|| наз. таямнічасць, ✂.

тваністы, ✂.

Багністы, гразкі, у якім лёгка загразнуць, увязнуць.

• Тваністая мясцовасць.

|| наз. тваністасць, ✂.

твань, ✂, ж.

Дрыгва, багністае месца.

твар, ✂, м.

1. Пярэдняя частка галавы чалавека.

   • Загарэлы т.
   • Прыгожы т.
   • Ведаць каго-н. у т. (па знешняму выгляду).

2. перан. Індывідуальнае аблічча, выгляд, характэрныя рысы каго-, чаго-н.

   • Мяняецца т. гарадоў.

◊

• (Не) да твару (разм.) — 1) (не) ідзе каму што-н.; 2) (не) прыстойна каму-н. так, (не) адпавядае чыйму-н. становішчу.

|| памянш. тварык, ✂.

тварог, ✂, м.

Прадукт харчавання, які атрымліваецца з кіслага малака пры аддзяленні ад яго сыроваткі пасля адтоплівання.

• Заправіць т. смятанай.

|| прым. тварожны, ✂.

• Т. сыр.