Verbum

франтавы, ✂.

1. гл. фронт.

2. Прызначаны для патрэб фронту.

   • Ф. закон.
   • Ф. друг.
   • Франтавая аперацыя.

франтальны, ✂.

1. Накіраваны ў бок фронту; лабавы.

   • Франтальная атака.
   • Ф. ўдар.

2. перан. Такі, які распаўсюджваецца на ўсіх, адбываецца адначасова; агульны.

   • Франтальная праверка дакументаў.

|| наз. франтальнасць, ✂.

франтаўскі, ✂.

Які мае модны выгляд, крой (пра адзенне, абутак).

• Ф. касцюм.

франтаўство, ✂, н.

Залішняя ўвага да сваёй знешнасці, моднага адзення і пад.

франтон, ✂, м.

Трохвугольная або цыркульная верхняя частка фасада будынка, абмежаваная схіламі даху і карнізам.

|| прым. франтонны, ✂.

франтыспіс, ✂, м.

1. У архітэктуры: галоўны фасад будынка.

2. Малюнак або партрэт, які змяшчаецца перад першай старонкай кнігі або зверху старонкі перад пачаткам тэксту.

|| прым. франтыспісны, ✂.

франціць, ✂; незак. (разм.).

Быць франтам, модна апранацца.

• Ф. у новым плацці.

французы, ✂, м.

Народ раманскай моўнай групы, які складае асноўнае насельніцтва Францыі.

|| ж. францужанка, ✂.

|| прым. французскі, ✂.

фрахт, ✂, м. (спец.).

1. Плата за перавозку грузаў водным шляхам.

2. Грузы, якія перавозяцца на зафрахтаваным судне, а таксама такая перавозка.

|| прым. фрахтовы, ✂.

фрахтавальнік, ✂, м. (спец.).

Асоба або ўстанова, якая фрахтуе транспартныя сродкі.