Verbum

спірт, ✂, м.

1. Гаручая, з высокім працэнтам алкаголю вадкасць, якая атрымліваецца перагонкай некаторых прадуктаў, што змяшчаюць у сабе цукар і крухмал.

   • Вінны с.

2. Арганічнае злучэнне, вуглевадарод, у якім атам вадароду замешчаны водным астаткам (спец.).

   • Метылавы с.
   • Драўняны с.

|| прым. спіртавы, ✂ і спіртны, ✂.

• Спіртавыя лакі.
• Спіртавое браджэнне.
• Купіць спіртнога (наз.).

спіртоўка, ✂, ж.

Спіртавы награвальны прыбор.

|| прым. спіртовачны, ✂.

спірыт, ✂, м.

Той, хто займаецца спірытызмам.

|| ж. спірытка, ✂.

|| прым. спірыцкі, ✂.

спірытызм, ✂, м.

Містычная плынь, заснаваная на веры ў магчымасць непасрэдных зносін з душамі памёршых, а таксама самі зносіны пры дапамозе розных умоўных прыёмаў (вярчэнне сталоў, стукаў і пад.).

|| прым. спірытычны, ✂.

• С. сеанс.

спіс, ✂, м.

1. Пісьмовы пералік каго-, чаго-н.

   • С. студэнтаў.

2. Рукапісная копія; перапісаны тэкст чаго-н.

   • Старажытныя спісы летапісу.

3. Дакумент, у якім пералічаны якія-н. звесткі.

   • Паслужны с.

|| прым. спісачны, ✂.

спісацца, ✂; зак.

1. Звязацца з кім-, чым-н. праз перапіску.

   • С. са сваімі аднакурснікамі.

2. У маракоў, авіятараў і пад.: звольніцца, выйсці ў запас (спец.).

   • С. з карабля.

3. Зрасходавацца пры пісьме; прыйсці ў непрыгоднасць (пра аловак, пяро і пад.).

   • Стрыжань спісаўся.

|| незак. спісвацца, ✂.

|| наз. спісанне, ✂.

спісаць, ✂; зак.

1. Перапісаць з арыгінала што-н., зрабіць рукапісную копію чаго-н.

   • С. з дошкі сказы.
   • С. вершы са зборніка паэзіі.

2. Паказаць (у жывапісе, літаратуры), выкарыстаўшы каго-, што-н. як прататып, натуру.

   • С. копію з карціны.

3. што. Запісаць у спіс каго-, што-н.

   • С., колькі чаго патрэбна для паходу.

4. Дакументальна афармляючы, запісаць як зрасходаванае або непрыгоднае.

   • С. старое абсталяванне.

5. Запоўніць пісьмовымі знакамі (сшытак і пад.).

   • С. усе старонкі ў сшытку.

6. Зрасходаваць на пісанне (разм.).

   • С. чарніла.

7. перан. Спаласаваць, збіць (разм.).

   • С. ногі дубцом.

8. У маракоў, авіятараў і пад.: звольніць, адправіць у запас (спец.).

   • С. на бераг.

|| незак. спісваць, ✂.

|| наз. спісванне, ✂ і спісанне, ✂.

спіткі, ✂, н. (разм.).

Недапітыя рэшткі чаго-н.

спіхнуць, ✂; зак.

Тое, што і сапхнуць.

|| незак. спіхваць, ✂.

|| наз. спіхванне, ✂.

спіца, ✂, ж.

1. Адзін з драўляных або металічных стрыжняў, які злучае калодку кола з вобадам.

   • У коле не хапае многа спіц.

2. Драўляны або металічны стрыжань рознага прызначэння.

3. Плоскае выгнутае шыла для пляцення лапцей.

4. Тонкі драцяны стрыжань для вязання.Апошняя спіца ў калясніцы (разм.) —

   • 1) чалавек, які адыгрывае нязначную ролю ў жыцці, грамадстве, у якой-н. справе;
   • 2) тое, што не мае вялікага значэння.

|| прым. спіцавы, ✂.