Verbum

скупасць, ✂, ж.

1. гл. скулы.

2. Празмерная беражлівасць, нежаданне траціць грошы.

скупеча, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм. неадабр.).

Скупы чалавек.

скупіцца, ✂; незак.

Неахвотна расходаваць, аддаваць; быць празмерна ашчадным.

• Не с. на добрыя словы (перан. лёгка гаварыць каму-н. прыемнае).

|| зак. паскупіцца, ✂.

скупіць​¹, ✂; зак. (разм.).

Сабраць у адно месца, стоўпіць.

• С. кароў.

скупіць​², ✂; зак.

Купіць (усё, многае).

• С. многа кніг.

|| незак. скупляць, ✂ і скупліваць, ✂.

|| наз. скупка, ✂.

|| прым. скупачны, ✂ і скупны, ✂.

скупка, ✂, ж.

1. гл. скупіць.

2. Камісійны магазін, дзе скупліваюць рэчы (разм.).

   • Здаць паліто ў скупку.

скупшчык, ✂, м.

Той, хто скупляе што-н. для перапродажу або іншых мэт.

|| ж. скупшчыца, ✂.

|| прым. скупшчыцкі, ✂.

скупы, ✂.

1. Празмерна беражлівы, да прагнасці ашчадны.

   • Скупая суседка.
   • Скупа (прысл.) траціць грошы.

2. Які сведчыць аб празмернай беражлівасці, прагнасці.

   • С. падарунак.

3. Які не дасягае крыху якой-н. меры, вагі і пад., няпоўны (разм.).

   • С. беркавец сена.
   • С. кілаграм цукру.
   • Скупая вячэра (бедная, мізэрная).

4. перан. Недастатковы, слабы ў сваім праяўленні; умераны, стрыманы.

   • С. дожджык.
   • Скупыя словы пахвалы.
   • С. на словы чалавек (які маўчыць).

|| наз. скупасць, ✂.

скупянда, ✂, м.; ✂, ж., ✂ і скупенда, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм. неадабр.).

Скупы чалавек; скнара.

скур...

Першая частка складаных слоў са знач.:

• 1) які мае адносіны да скуры (у 2 знач.), напр. скурсурагат;
• 2) скураны, гарбарны, напр. скурсыравіна, скуртавары.