Verbum

скрыпучы, ✂.

Які вылучаецца скрыпам.

• С. снег.
• Скрыпучае акно.
• С. голас (перан. рэзкі, падобны на скрып).

|| наз. скрыпучасць, ✂.

скрытнічаць, ✂; незак. (разм.).

Быць скрытным, паводзіць сябе скрытна.

скрытны, ✂.

1. Які пазбягае адкрытасці, не расказвае іншым пра сябе.

   • С. хлопец.
   • Дзейнічаць скрытна (прысл.).

2. Скрытны ад чыйго-н. вока; таемны.

   • С. вобраз жыцця.

|| ж. скрытнасць, ✂.

скрыты, ✂.

1. Нябачны, замаскіраваны, тайны.

   • Скрытыя дзеянні.
   • Скрытыя замыслы праціўніка.

2. Без характэрных знешніх прыкмет.

   • Скрытае цячэнне хваробы.
   • Скрытая ўсмешка.

3. Які ўласцівы каму-, чаму-н., але яшчэ не праявіўся, знешне не прыкметны.

   • Скрытыя магчымасці тэхнікі.

|| наз. скрытасць, ✂.

скрыўдзіць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і пакрыўдзіць.

скрыўляцца, ✂; незак.

Тое, што і крывіцца.

скрыўляць, ✂; незак.

Тое, што і крывіць.

скрыць, ✂; зак.

Утаіць што-н. ад каго-н.

• С. сваю радасць.

|| незак. скрываць, ✂.

скрычацца, ✂; зак.

Знемагчы ад крыку.

• Унук скрычаўся.

скрышальны, ✂.

Тое, што і сакрушальны.

|| наз. скрышальнасць, ✂.