Verbum

анлайнавы слоўнік

скруціць, ✂; зак.

гл. круціць.
Навіць на што-н.
- С. дрот.
- С. вуду.
перан. Перамагчы, скарыць, узяць верх над кім-н.
- С. ворага.
перан. Адолець, авалодаць (пра хваробу).
- Дзядулю скруціў раматус.
- На тым тыдні так скруціла, што не магла навярнуцца (безас.).
перан. Не вярнуць доўг, не аддаць належнае; не выканаць абяцанага.
- С. пазычаныя грошы.
- Узяла кош і скруціла, не вярнула.
- С. вяселле.
Зняць што-н., круцячы.
- С. гайку.
Доўга або неасцярожна круцячы, прывесці ў непрыгоднасць.
- Так можна кран с.!
перан. Сапсаваць (жыццё, лёс і пад.) каму-н.
- Ты мне жыццё скруціў.

|| незак. скручваць, ✂.

|| наз. скручванне, ✂.

скрывавіцца, ✂; зак.

Заліцца, запэцкацца кроўю.

|| незак. скрываўлівацца, ✂.

скрывавіць, ✂; зак.

Збіць да крыві; запэцкаць кроўю.

|| незак. скрываўліваць, ✂.

скрыгат, ✂, м.

Рэзкі гук, які ўтвараецца пры моцным трэнні аднаго прадмета аб другі.

скрыгатаць, ✂; незак.

Утвараць гукі скрыгату.

|| наз. скрыгатанне, ✂.

скрыгаць, ✂; незак.

Тое, што і скрыгатаць.

|| аднакр. скрыгануць, ✂.

|| наз. скрыганне, ✂.

скрыжаванне, ✂, н.

гл. скрыжаваць.
Месцы, дзе скрыжоўваюцца дарогі, вуліцы.
- С. шашэйных дарог.
Адзін з відаў моўнай канвергенцыі (сыходжання, прыпадобнівання моў; уст.).
- С. моў.

скрыжавацца, ✂; зак.

|| незак. скрыжоўвацца, ✂.

|| наз. скрыжаванне, ✂.

скрыжаваць, ✂; зак.

Скласці што-н. крыж-накрыж.
- С. рукі.
- С. шпагі (пра паядынак; таксама перан. уступіць у бой, спрэчку).
Зрабіць спарванне розных відаў (жывёл, раслін) для атрымання новай пароды, гатунку.

|| незак. скрыжоўваць, ✂.

|| наз. скрыжаванне, ✂.

скрыжаль, ✂, ж.

Дошка з напісаным на ёй свяшчэнным тэкстам.