Verbum

пушка​², ✂, ж. (разм.).

Тое, што і каробка (у 1 знач.).

• П. запалак.

|| прым. пушачны, ✂.

пушніна, ✂, ж., зб.

Шкуры пушных жывёл, з якіх вырабляюць футра, футравыя тавары.

пушны, ✂.

1. Які мае каштоўнае футра.

   • П. звер.

2. Які з’яўляецца пушнінай, адносіцца да здабычы, апрацоўкі ці да продажу пушніны.

   • П. тавар.
   • П. промысел.
   • П. аўкцыён.

пушча, ✂, ж.

Вялікі і густы, цяжкапраходны лес.

• Белавежская п.

пушынка, ✂, ж.

Часцінка пуху ці чаго-н. іншага, што лёгкасцю нагадвае пух.

пушысты, ✂.

1. Пакрыты мяккім густым пухам, мяккай шэрсцю.

   • П. кот.

2. Вельмі мяккі, лёгкі.

   • Пушыстыя валасы.

|| наз. пушыстасць, ✂.

пушыць​¹, ✂; безас.; незак. (разм.).

Распіраць.

• Жывот пушыць.

|| зак. успушыць, ✂.

|| наз. пушанне, ✂.

пушыць​², ✂; незак.

1. Рабіць пушыстым.

   • П. валасы.
   • П. пер’е.

2. перан. Моцна лаяць, распякаць (разм.).

|| зак. распушыць, ✂.

|| наз. пушэнне, ✂.

пхацца, ✂ і піхацца, ✂; незак. (разм.).

1. Пхаць, штурхаць іншага ці адзін другога.

2. Адштурхвацца, упіраючыся ў што-н.

   • П. шастом.

пхаць, ✂; незак. (разм.).

1. Дакранацца рэзкім рухам, кароткім ударам, рухам ад сябе, штурхаць.

   • П. у грудзі.
   • П. суседа локцем.
   • П. тачку.

2. Паспешліва або з цяжкасцю запіхваць.

   • П. рэчы ў чамадан.

3. каму што. Прымушаць есці, піць многа ці супраць жадання.

   • П. ежу дзіцяці.

|| аднакр. пхнуць, ✂.

|| наз. пханне, ✂.