Verbum

путчыст, ✂, м.

Удзельнік путчу.

|| прым. путчысцкі, ✂.

пуф, ✂, м.

Род мэблі — нізкае мяккае сядзенне без спінкі.

|| памянш. пуфік, ✂.

пух, ✂, м.

1. Мяккія і тонкія валаскі пад пер’ем птушак, шэрсцю жывёл.

   • Гусіны п.
   • Казіны п.

2. Тонкія лёгкія валаскі на скуры твару, на целе.

   • П. на твары ў дзіцяці.

3. Тоненькія валаконцы на раслінах, пладах.

   • Тапаліны п.

◊

• Ні пуху ні пер’я (разм.) — пажаданне ўдачы.

◊

• У пух і прах (разм.) — зусім, канчаткова.

  • Разбіць у пух і прах.

|| памянш. пушок, ✂.

• Над верхняй губой прабіваецца п.

|| прым. пуховы, ✂.

• Пуховая хустка (з казінага пуху).

пуха...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да пуху (у 1 знач.), напр. пухавязальны, пухапрадзенне.

пухавік, ✂, м.

Тое, што і пярына.

пухір, ✂, м.

1. Балючае ўздутае месца на скуры.

   • П. ад апёку.

2. Тое, што і пузыр (у 1 знач.).

   • Пухіры на вадзе.

|| прым. пухірны, ✂.

пухірысты, ✂.

Пакрыты пухірамі, з пухірамі ўсярэдзіне, пузырысты.

|| наз. пухірыстасць, ✂.

пухкі, ✂.

Мяккі, пушысты.

• Пухкая падушка.

|| наз. пухкасць, ✂.

пухліна, ✂, ж.

Хваравітае ўздуцце тканак арганізма, ненармальнае разрастанне тканкі якога-н. органа.

• Дабраякасная п.

|| прым. пухлінны, ✂.

пухлы, ✂.

Круглявы, мяккі, некалькі ўспухлы.

• Пухлыя губы.

|| наз. пухласць, ✂.