Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пуцёўка, , ж.

  1. Афіцыйны дакумент, які выдаецца асобе пры накіраванні куды-н.

    • П. ў санаторый.
    • Турысцкая п.
  2. Лісток у вадзіцеляў транспарту з указаннем маршруту і задання (спец.).

  • Пуцёўка ў жыццё — пра які-н. паваротны момант у жыцці, які дае магчымасць займацца карыснай працоўнай дзейнасцю.

|| прым. пуцёвачны, .

пуціна, , ж.

  1. Сезон масавай лоўлі рыбы.

    • Зімовая п.
  2. Тое, што і пуцявіна (паэт.).

|| прым. пуцінны, .

пуць, , м.

Чыгуначная або трамвайная каляя, лінія.

  • Служба пуці.
  • Запасны п.

|| прым. пуцявы, .

  • П. абходчык.

пуцявіна, , ж. (паэт.).

Шлях, жыццёвая дарога.

  • Пуцявіны маладосці.

|| прым. пуцявінны, .

пуцяводны, .

У выразах:

  • 1) пуцяводная зорка

    • а) зорка, якая ўказвае напрамак дарогі;
    • б) перан. пра таго, хто вызначае чый-н. жыццёвы шлях, развіццё дзейнасці (кніжн.).
      • Ён быў не толькі братам, а і пуцяводнай зоркай усё жыццё;
  • 2) пуцяводная ніць (кніжн.) — тое, што дапамагае знайсці правільны шлях, рашэнне.

пучок, , м.

  1. гл. пук.

  2. Мноства чаго-н., што разыходзіцца з аднаго месца, адной кропкі.

    • П. прамянёў.

|| прым. пучковы, .

пучыцца, ; незак.

Станавіцца выпуклым, узнімацца ўгору.

  • Лёд пучыцца.

|| зак. успучыцца, і выпучыцца, .

пучыць, ; незак.

Уздымаць, рабіць выпуклым.

  • Вецер пучыць брызент (безас.).

|| незак. успучыць, і выпучыць, .

|| наз. пучанне, .

пушбол, , м.

Спартыўная камандная гульня з вялікім скураным мячом, які стараюцца прапіхнуць у вароты праціўніка.

  • Конны п.

|| прым. пушбольны, .

пушка1, , ж.

  1. Гармата, якая мае насцільную траекторыю стральбы і прызначаецца для паражэння далёкіх, адкрытых і хуткарухомых цэлей.

  2. Апарат для лячэння сродкамі радыеактыўнага выпраменьвання (спец.).

    • Кобальтавая п.

|| прым. пушачны, .