Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пухнаты, (разм.).

  1. Пушысты, мяккі.

    • Пухнатая валошка.
    • Пухнатая шапачка.
  2. Поўны, пухлы.

    • П. тварык.

|| наз. пухнатасць, .

пухнуць, ; незак.

Станавіцца круглявым, пакрывацца пухлінай.

  • Ногі пухнуць.

|| зак. успухнуць, і апухнуць, .

пухоўка1, , ж.

Пучок мяккіх пушыстых валокнаў, які ўжываецца для пудрання.

пухоўка2, , ж.

Тое, што і порхаўка.

пуцеабходчык, , м.

Рабочы, які сочыць за спраўнасцю чыгуначных пуцей.

|| ж. пуцеабходчыца, .

пуцеец, , м.

Работнік чыгункі, чыгуначнай гаспадаркі.

пуцейскі, .

Які мае адносіны да чыгуначных пуцей зносін.

  • Інжынер пуцейскай службы.

пуцеправод, , м.

Мост, які праходзіць над дарогай або скрыжаваннем дарог.

|| прым. пуцеправодны, .

пуцеўкладка, , ж.

Укладка рэйкавага пуці.

пуцеўкладчык, , м. (спец.).

Машына для ўкладкі рэйкавага пуці цэлымі звёнамі.