Verbum

прылегчы, ✂; зак.

1. гл. прылягаць.

2. Легчы ненадоўга.

   • П. адпачыць.

3. Схіліцца, прыгнуцца.

   • Збажына прылегла ад дажджу.

прылётны, ✂.

Пра птушак: які прылятае адкуль-н., не мясцовы, пералётны.

прылізаны, ✂ (разм.).

1. Пра валасы: надта гладка прычасаны.

2. Пра стыль, твор: штучна гладкі, пазбаўлены яркасці, выразнасці.

   • Прылізаная проза.

|| наз. прылізанасць, ✂.

прылізаць, ✂; зак.

1. Прыгладзіць языком.

   • Сабака прылізаў поўсць.

2. перан. Надта гладка прычасаць, прыгладзіць.

|| незак. прылізваць, ✂.

прылік, ✂, м.:

• для прыліку (разм.) — для выгляду, для стварэння патрэбнага ўражання.

  • Гэта яго строгасць для прыліку.

прыліплы, ✂.

Які прыліп, прыстаў да чаго-н.

• Прыліплая да касы трава.

прыліпнуць, ✂; зак.

1. да чаго. Моцна прыстаць (пра што-н. ліпкае або да чаго-н. ліпкага).

   • Кашуля прыліпла да потнага цела.

2. перан. Тое, што і прыстаць (у 3 і 4 знач.; разм.).

   • Прыліпла са сваімі распытваннямі.
   • Прыліп нейкі дзіўны спадарожнік.

|| незак. прыліпаць, ✂.

прыліпчывы, ✂.

1. Які лёгка прыліпае.

   • Прыліпчывая гліна.
   • Прыліпчывая хвароба (перан. заразная; разм.).

2. перан. Надакучлівы, неадчэпны (разм.).

|| наз. прыліпчывасць, ✂.

прыліў, ✂, м.

1. Перыядычны пад’ём узроўню адкрытага мора.

   • Час прыліву.

2. Прыбыццё, паступленне каго-, чаго-н. у вялікай колькасці.

   • П. рабочай сілы.
   • П. крыві да галавы.

|| прым. прыліўны, ✂.

прыліць, ✂; зак.

Сабраўшыся, прыцячы, падступіць (пра вадкае).

• Кроў прыліла да галавы.

|| незак. прыліваць, ✂.