Verbum

прылада, ✂, ж.

1. Тэхнічнае прыстасаванне, пры дапамозе якога выконваецца работа ці якое-н. дзеянне.

   • Прылады працы.
   • Сельскагаспадарчая п.

2. Тое, што і прыбор (у 2 знач.).

   • Аптэчная п.

3. часцей Камплект прадметаў для выканання аднаго працэсу, напрамку работ.

   • Рыбалоўныя прылады.
   • Спартыўныя прылады.

|| прым. прыладны, ✂.

прыладзіцца, ✂; зак.

1. Размясціцца дзе-н., каля каго-, чаго-н.

   • П. на краі лаўкі.

2. Уладкавацца, трапіць на работу, службу і пад. (разм.).

   • П. на працу.

3. Прыстасавацца, набыць навык рабіць што-н.

   • П. пісаць левай рукой.

4. Прымазацца, далучыцца да каго-, чаго-н. з карыслівымі мэтамі (разм.).

   • П. да чужой славы.

|| незак. прыладжвацца, ✂.

прыладзіць, ✂; зак.

1. што да чаго. Прыстасаваць, прырабіць.

   • П. аглоблі да саней.

2. Зрабіць адпаведным па размерах, падагнаць.

   • П. раму да акна.

3. Тое, што і прыстроіць​¹ (у 2 знач.; разм.).

   • П. сына на завод.

|| незак. прыладжваць, ✂.

|| наз. прыладка, ✂ і прыладжванне, ✂.

прылажыцца, ✂; зак.

1. Тое, што і прыкласціся.

2. Дакрануцца губамі, цалуючы;

   • П. да ручкі.

|| незак. прыкладацца, ✂.

|| наз. прыкладанне, ✂ і прыкладванне, ✂.

прылажыць, ✂; зак.

Тое, што і прыкласці.

• П. палец да вуснаў.
• П. намаганні.
• П. рукі да чаго-н. (перан. пачаць рабіць што-н., праявіўшы ініцыятыву).

|| незак. прыкладаць, ✂ і прыкладваць, ✂.

|| наз. прыкладанне, ✂ і прыкладванне, ✂.

прылазнік, ✂, м.

Памяшканне для раздзявання ў лазні.

прылаўчыцца, ✂; зак. (разм.).

Злаўчыцца, прыстасавацца.

• П. поўзаць па-пластунску.

прылашчыць, ✂; зак.

Праявіць ласку, добрыя адносіны да каго-н.

• П. дзіця.

|| незак. прылашчваць, ✂.

прылгаць, ✂; зак. (разм.).

Расказваючы, сказаць няпраўду, прыманіць.

прылеглы, ✂.

1. Які прылягае да чаго-н., мяжуецца з чым-н.

   • Прылеглыя астравы.

2. У матэматыцы: які прымыкае, сумежны.

   • П. вугал.

3. Які сапсаваўся ад доўгага ляжання.

   • Прылеглая мука.