Verbum

пратока, ✂, ж.

1. Бакавое адгалінаванае рэчышча, а таксама рукаў ракі, які злучае два вадаёмы.

   • Возера злучаецца з ракой пратокай.

2. Вузкая злучальная поласць, канал (спец.).

   • Жоўцевая п.

|| прым. праточны, ✂.

пратон, ✂, м. (спец.).

Элементарная часцінка з дадатным зарадам, якая ўваходзіць у састаў усіх атамных ядраў.

|| прым. пратонны, ✂.

праточны, ✂.

1. гл. пратока.

2. Пра ваду, вадаём: цякучы, не стаячы.

   • Праточная вада.
   • Праточнае возера.

3. Які мае адносіны да руху струменя вадкасці або газу (спец.).

   • П. элемент (у пнеўмааўтаматыцы).

|| наз. праточнасць, ✂.

праточына, ✂, ж.

Прамытая вадой адтуліна, праход.

пратрава, ✂, ж.

Рэчыва, якім пратраўліваюць што-н.

пратравіць, ✂; зак.

1. Зрабіць, апрацоўваючы хімічным шляхам, вытравіць.

   • П. узор на метале.

2. Апрацаваць (футра) асаблівым саставам перад фарбаваннем.

3. Абеззаразіць хімічным рэчывам.

   • П. насенне.

|| незак. пратраўліваць, ✂ і пратраўляць, ✂.

|| наз. пратраўліванне, ✂.

пратральваць, ✂; незак. (спец.).

Тое, што і траліць (у 2 знач.).

пратраціцца, ✂; зак.

Зрабіць вялікія затраты, расходы.

• П. на рамонт кватэры.

|| незак. пратрачвацца, ✂.

пратраціць, ✂; зак.

1. Мець страту на чым-н. ад чаго-н.

2. Поўнасцю растраціць.

   • П. грошы.

|| незак. пратрачваць, ✂.

пратрута, ✂, ж.

Рэчыва, якім пратручваюць насенне і іншыя пасадачныя матэрыялы.