Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прасцейшыя, , н. (спец.).

Тып аднаклетачных жывёлін, якія складаюцца з адной клеткі або калоны клетак.

прасценак, , м.

Частка сцяны паміж аконнымі ці дзвярнымі праёмамі.

|| прым. прасценачны, .

прасцецкі, (разм.).

Дабрадушны і просты, не цырымонны.

  • П. выгляд.
  • П. хлопец.

прасці, ; незак.

Скручваючы (воўну, кудзелю і пад.), рабіць ніткі.

|| зак. спрасці, .

|| наз. прадзенне, .

прасціна, , ж.

Доўгі і шырокі кавалак тканіны, які падсцілаецца на пасцелі.

|| памянш. прасцінка, .

|| прым. прасцінны, .

прасцэніум, , м. (спец.).

Частка сцэны перад заслонай.

|| прым. прасцэніумны, .

прасцяг, , м.

Свабодны, вялікі прастор, шыр.

  • Прасцягі палёў.

прасцяк, , м. (разм.).

Прастадушны, недалёкі чалавек.

|| памянш. прасцячок, .

|| ж. прасцячка, .

прасыхаць, ; незак.

Тое, што і сохнуць (у 1 знач.).

  • Вясной зямля добра прасыхае.
  • Піць не прасыхаючы (піць спіртнога многа, увесь час).

|| наз. прасыханне, .

прасякнуцца, ; зак.

Пранікнуцца, напоўніцца якім-н. пачуццём, перакананнем, ідэяй.

  • П. пачуццём адказнасці.

|| незак. прасякацца, .