Verbum

прастрацыя, ✂, ж. (кніжн.).

Прыгнечаны стан, поўная абыякавасць да наваколля.

• Упадаць у прастрацыю.

прастрочваць, ✂; незак.

Тое, што і страчыць (у 1 знач.).

прастругаць, ✂; зак.

1. Выстругаць паглыбленне, паз у чым-н.

   • П. дошку.

2. Правесці які-н. час стругаючы.

|| незак. прастругваць, ✂.

прастрыгчы, ✂; зак.

1. Выстрыгчы падоўжную паласу на чым-н.

2. Правесці які-н. час, займаючыся стрыжкай чаго-н.

|| незак. прастрыгаць, ✂.

прастрэл, ✂, м. (разм.).

Прастудная хвароба — востры боль, ламота, калаццё ў паясніцы і інш. частках цела.

прастрэліць, ✂; зак.

Страляючы, прабіць наскрозь.

• П. руку.

|| незак. прастрэльваць, ✂.

|| наз. прастрэльванне, ✂.

прастрэльвацца, ✂; незак.

Быць адкрытым для абстрэлу.

• Пазіцыі прастрэльваюцца з вышыні.

прастрэльваць, ✂; незак.

1. гл. прастрэліць.

2. Мець магчымасць абстрэльваць які-н. участак поўнасцю, на ўсёй прасторы яго.

   • П. пазіцыі праціўніка.

прастуда, ✂, ж.

Хвароба, выкліканая ахаладжэннем арганізма.

• Пабойвацца прастуды.

|| прым. прастудны, ✂.

прастудзіцца, ✂; зак.

Захварэць ад прастуды.

• П. ў дарозе.

|| незак. прастуджвацца, ✂.