Verbum

прасвятленне, ✂, н.

1. гл. святлець.

2. Яснасць думак, свядомасці, пачуццяў.

   • Наступіла п.

прасвяціцца, ✂; зак. (разм.).

Падвергнуцца прасвечванню.

|| незак. прасвечвацца, ✂.

прасвяціць, ✂; зак.

Прапусціць праз каго-, што-н. прамяні, святло для даследавання ўнутранасці.

• П. лёгкія.

|| незак. прасвечваць, ✂.

|| наз. прасвечванне, ✂.

праседзець, ✂ і прасядзець, ✂; зак.

1. Правесці які-н. час седзячы або прабыць дзе-н. (дзе можна сядзець).

   • П. у гасцях да поўначы.

2. Працерці або праціснуць доўгім сядзеннем (разм.).

   • П. штаны.
   • П. крэсла.

|| незак. праседжваць, ✂.

|| наз. праседжванне, ✂.

прасека, ✂, ж.

Дарога, вузкая паласа ў лесе, лесапарку, ачышчаная ад дрэў.

прасеяцца, ✂; зак.

1. Ачысціцца, прайшоўшы праз сіта, рэшата.

2. Пра сыпучае: прасыпацца праз што-н.

|| незак. прасейвацца, ✂ і прасявацца, ✂.

|| наз. прасейванне, ✂ і прасяванне, ✂.

прасеяць, ✂; зак.

1. што і чаго. Ачысціць, прапускаючы праз сіта, рэшата.

   • П. муку.

2. Правесці які-н. час, сеючы што-н.

|| незак. прасейваць, ✂ і прасяваць, ✂.

|| наз. прасейванне, ✂ і прасяванне, ✂.

прасёлак, ✂, м.

Грунтавая дарога паміж невялікімі населенымі пунктамі.

|| прым. прасёлачны, ✂ і прасёлкавы, ✂.

прасіцель, ✂, м. (уст.).

Асоба, якая звяртаецца з просьбай, з прашэннем да каго-н. ці куды-н.

• Прыём прасіцеляў.

|| ж. прасіцелька, ✂.

|| прым. прасіцельскі, ✂.

прасіцца, ✂; незак.

1. Прасіць аб дазволе зрабіць што-н., адправіцца куды-н.

   • П. на каток.

2. Пра дзяцей: прасіць дазволу адправіць натуральную патрэбу.

   • П. на гаршчок.

3. Прасіць прабачэння, спагады, дапамогі і пад. (разм.)

   • — Адпусціце мяне, не мучце! — просіцца хлопчык.

4. перан. Быць гатовым да чаго-н., вельмі прыдатным ля чаго-н. (разм.).

   • Пейзаж так і просіцца на палатно.

|| наз. папрасіцца, ✂.