Verbum

правадыр, ✂, м.

1. Кіраўнік грамадскага руху, партыі.

2. Чалавек, які стаіць на чале каго-, чаго-н., кіруе кім-, чым-н.

   • П. войска.
   • П. племя.

|| прым. правадырскі, ✂.

праваждацца, ✂; зак. (разм.).

Правесці які-н. час у клопатах аб кім-, чым-н.

• Цэлы дзень праваждаліся, пакуль уладкавалі турыстаў.

праваздольны, ✂, ж. (афіц.).

Здольны ажыццяўляць якія-н. правы і адказваць за свае ўчынкі.

• Праваздольная асоба.

|| наз. праваздольнасць, ✂.

правазіць, ✂; зак.

Правесці які-н. час, возячы каго-, што-н.

• Цэлы дзень правазіў дровы.

правазнавец, ✂, м.

Тое, што і прававед, юрыст.

правазнаўства, ✂, н.

Сукупнасць юрыдычных навук, юрыспрудэнцыя.

|| прым. правазнаўчы, ✂.

правакаваць, ✂; незак.

1. каго (што) на што. Падбухторваць на якія-н. дзеянні шляхам правакацыі (у 1 знач.).

2. Рабіць правакацыю (у 2 знач.; спец.).

|| зак. справакаваць, ✂.

|| наз. правакаванне, ✂.

правакатар, ✂, м.

1. Тайны агент, які дзейнічае шляхам правакацыі (у 1 знач.).

   • П. царскай ахранкі.

2. Падбухторшчык, які дзейнічае са здрадніцкай мэтай.

   • П. вайны.

|| прым. правакатарскі, ✂.

правакацыя, ✂, ж.

1. Здрадніцкія дзеянні, падбухторванне каго-н. да такіх дзеянняў, якія могуць прывесці да цяжкіх вынікаў.

   • Паддацца на правакацыю.

2. Штучнае выкліканне якіх-н. прымет хваробы (спец.).

|| прым. правакацыйны, ✂.

правал, ✂, м.

1. гл. праваліцца, -ць.

2. Месца, якое правалілася, паглыбленне.

   • Глыбокі п. у гарах.

3. перан. Поўная няўдача ў якой-н. справе.

   • П. планаў інтэрвентаў.

4. перан. Адсутнасць яснага ўспрымання ўсяго навакольнага (пры некаторых хваробах, ап’яненні).

   • Правалы памяці.

|| прым. правальны, ✂.