Verbum

прабліснуць, ✂; зак.

Бліснуць раптоўна праз што-н.

• Праз воблакі прабліснула сонца.
• Прабліснула нейкая надзея (перан.).

прабоіна, ✂, ж.

Прабітае наскрозь месца, дзірка.

• П. ў сцяне.

прабой, ✂, м.

Металічная дужка, убітая ў дзверы вечка і пад., што служыць для навешвання замка.

|| прым. прабойны, ✂.

прабойнік, ✂, м. (спец.).

Ручны інструмент для прабівання невялікіх адтулін у метале, каменнай сцяне і пад.

прабор, ✂, м.

Лінія, якая ўтвараецца паміж радамі расчасаных на два бакі валасоў.

• Прамы п. (пасярэдзіне).
• Касы п. (бакавы).

прабрацца, ✂; зак.

1. З цяжкасцю прайсці, пранікнуць.

   • П. праз гушчар.

2. Прайсці тайком, пракрасціся, пранікнуць.

   • П. ў хату праз акно.

|| незак. прабірацца, ✂.

прабраць, ✂; зак.

1. Тое, што і праняць.

   • Прабраў холад.
   • Жанчыну прабраў страх.

2. перан. Зрабіць вымову каму-н., вылаяць.

   • П. свавольніка.

|| незак. прабіраць, ✂.

прабрыць, ✂; зак.

Выбрыць палоску паміж валасамі.

|| незак. прабрываць, ✂.

прабудзіцца, ✂; зак.

1. Тое, што і прачнуцца (кніжн.).

   • П. ад сну.
   • Прырода прабудзілася (перан.).

2. перан. Узнікнуць, з’явіцца (пра пачуцці, жаданні і пад.; высок.).

|| незак. прабуджацца, ✂.

|| наз. прабуджэнне, ✂.

прабурчаць, ✂; зак.

1. Абазвацца бурчаннем.

   • Сабака прабурчаў.

2. Сярдзіта прамармытаць.

   • Нешта прабурчаў сабе пад нос.

3. Бурчаць некаторы час.

   • П. увесь дзень.