прабудзіцца, ✂; зак.

  1. Тое, што і прачнуцца (кніжн.).

    • П. ад сну.
    • Прырода прабудзілася (перан.).

  2. перан. Узнікнуць, з’явіцца (пра пачуцці, жаданні і пад.; высок.).

|| незак. прабуджацца, ✂.

|| наз. прабуджэнне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)