Verbum

прабыць, ✂; зак.

Пражыць, правесці некаторы час дзе-н., у якасці каго-н., у якім-н. стане.

• У гасцях мы прабылі роўна тыдзень.
• Месяц прабыў без работы.

права​¹, ✂, н.

1. Сукупнасць устаноўленых і ахоўваемых дзяржаўнай уладай норм і правіл, што рэгулююць адносіны людзей у грамадстве, а таксама навука, якая вывучае гэтыя нормы.

   • Правы чалавека.
   • Выбарчае п.

2. Ахоўваемая дзяржавай, узаконеная магчымасць, свабода што-н. рабіць, ажыццяўляць.

   • Правы і абавязкі грамадзян.
   • П. на адукацыю.
   • П. голасу.

3. Магчымасць дзейнічаць якім-н. спосабам.

   • П. кантролю.
   • Мець п. на што-н.

4. Падстава, прычына.

   • Вы не маеце п. на мяне крычаць.
   • Я гэта магу сказаць з поўным правам.

5. мн. Дакумент, які дазваляе каму-н. кіраваць аўтамабілем, матацыклам і пад.

   • Атрымаць вадзіцельскія правы.

◊

• Сваё права правіць (разм.) — настойваць на сваім.

|| прым. прававы, ✂.

• Прававыя нормы.

права​²:

• права руля — каманда, якая падаецца для павароту руля ўправа.

права...​¹

Першая частка складаных слоў у знач., які мае адносіны да права, прававы, напр. правапарадак, правапарушэнне.

права...​²

Першая частка складаных слоў у знач. правы, напр. правабярэжны, правафланговы.

прававед, ✂, м.

Спецыяліст па правазнаўству, юрыст.

прававерны, ✂.

Які строга прытрымліваецца якой-н. веры, рэлігіі, вучэння.

• П. католік.

|| наз. прававернасць, ✂.

правадзейны, ✂.

Правадзейны член чаго — вучонае званне члена некаторых навуковых устаноў, акадэмій і пад.

• П. член акадэміі навук.

праваднік​¹, ✂, м.

1. Той, хто паказвае дарогу.

   • Адправіцца ў дарогу з правадніком.

2. Чыгуначны служачы, які суправаджае вагон.

   • Брыгада праваднікоў.

3. Спецыяліст, які працуе са службовым сабакам.

   • П. з вышуковым сабакам.

|| ж. правадніца, ✂.

праваднік​², ✂, м.

1. Рэчыва, якое добра прапускае праз сябе або перадае электрычны ток, гук, цяпло.

   • Вада — цудоўны п. гуку.

2. перан. Перадатчык, пасрэднік у распаўсюджванні чаго-н.

   • Радыё — п. інфармацыі.

|| прым. правадніковы, ✂.