Verbum

правапарушэнне, ✂, н. (афіц.).

Парушэнне права, законаў; злачынства.

• Прафілактыка правапарушэнняў.

правапіс, ✂, м.

Агульнапрынятыя, узаконеныя правілы пісьма, арфаграфія.

• П. беларускай мовы.

|| прым. правапісны, ✂.

правароніць, ✂; зак. (разм.).

Прапусціць, празяваць.

• Такі зручны выпадак праваронілі.

правартаваць, ✂; зак. (разм.).

1. Не ўсцерагчы, празяваць.

2. Правесці які-н. час, вартуючы каго-, што-н.

   • П. усю ноч.

праварыцца, ✂; зак.

1. Добра зварыцца ў выніку доўгай варкі.

2. Варыцца некаторы час.

   • Мяса праварылася тры гадзіны.

|| незак. праварвацца, ✂.

праварыць, ✂; зак.

1. Доўгай варкай давесці да поўнай гатоўнасці.

   • П. мяса.

2. Правесці які-н. час, варачы што-н.

|| незак. праварваць, ✂.

праваскаваць, ✂; зак.

Нацерці воскам, правашчыць.

• П. дратву.

|| незак. праваскоўваць, ✂.

праваслаўе, ✂, н.

Адзін З асноўных напрамкаў хрысціянства, веравызнанне, якое склалася ў Візантыі як усходнехрысціянская царква.

|| прым. праваслаўны, ✂.

правасуддзе, ✂, н.

1. Дзейнасць судовых органаў.

   • Ажыццяўляць п.

2. Справядлівае рашэнне справы, спрэчак.

   • Шукаць правасуддзя.

|| прым. правасудны, ✂.

правата, ✂, ж.

Правільнасць дзеянняў і думак.

• Вера ў правату сваёй справы.