Verbum

правесці, ✂; зак.

1. Прымусіць або памагчы прайсці куды-н., праз што-н.

   • П. атрад цераз балота.
   • П. праз агароды.

2. Вызначыць, прачарціць.

   • П. граніцу.

3. чым па чым. Зрабіць рух чым-н. прыціснутым да паверхні.

   • П. рукой па валасах.

4. Пракладваючы, збудаваць.

   • П. канал.
   • П. тэлефон.

5. Развітваючыся, прайсці разам з кім-н. да якога-н. месца.

   • П. сястру на вакзал.

6. Адправіць куды-н.

   • П. сына ў армію.
   • Дзяжурны па станцыі правёў апошні поезд.

7. Паглядзець услед таму, хто або што аддаляецца.

   • П. каго-н. вачамі.

8. Дамагчыся ажыццяўлення чаго-н.

   • П. ідэю ў жыццё.

9. Выканаць, ажыццявіць, зрабіць (якія-н. дзеянні, работу).

   • П. уборку ўраджаю.
   • П. рэпетыцыю.

10. Тое, што і аформіць (у 2 знач.; спец.).

    • П. рахункі па касавай кнізе.

11. Пражыць, прабыць які-н. час дзе-н. або якім-н. спосабам.

    • П. некалькі гадоў у ссылцы.
    • Весела п. свята.

12. Ашукаць, перахітрыць (разм.).

    • Гэтага чалавека цяжка п.

|| незак. праводзіць, ✂.

|| наз. правядзенне, ✂, правод, ✂, праводка, ✂ і праводзіны, ✂.

• Правод або праводка суднаў цераз канал.
• Праводка лініі.
• Праводка рахункаў.

праветрыцца, ✂; зак.

1. Ачысціцца ад дрэннага паветра прытокам свежага; прасушыцца на ветры.

   • Пакой добра праветрыўся.
   • Зерне праветрылася.

2. Асвяжыцца, пабыць на свежым паветры.

3. перан. Развеяцца, набрацца новых уражанняў, заняцца чым-н. дзеля адпачынку, забавы (разм.).

   • Трэба паехаць у падарожжа, каб п.

|| незак. праветрывацца, ✂.

|| наз. праветрыванне, ✂.

праветрыць, ✂; зак.

1. Асвяжыць прытокам свежага паветра.

   • П. хату.

2. Пад уздзеяннем паветра ачысціць, засцерагчы ад псавання.

   • П. зімовае адзенне.

|| незак. праветрываць, ✂.

|| наз. праветрыванне, ✂.

правець, ✂; незак.

Рабіцца правейшым, больш кансерватыўным у палітычных адносінах.

|| зак. паправець, ✂.

правідла, ✂, н. (спец.).

1. Лінейка для праверкі правільнасці каменнай кладкі, тынкоўкі.

2. Прыстасаванне ў форме ступні чалавека, якая кладзецца ў боты, іншы абутак для захавання яго формы.

правізар, ✂, м.

Аптэчны работнік, фармацэўт вышэйшай кваліфікацыі.

|| прым. правізарскі, ✂.

правізія, ✂, ж.

Прадукты харчавання.

|| прым. правізійны, ✂.

правізорны, ✂ (кніжн.).

Папярэдні або часовы.

• Правізорная ацэнка.

правіла, ✂, н.

1. Палажэнне, якое выражае заканамернасць, пастаянныя суадносіны якіх-н. з’яў.

   • Граматычныя правілы.
   • Па ўсіх правілах (так, як трэба; разм.).

2. звычайна мн. Пастанова, палажэнне, якія абавязваюць захоўваць пэўны парадак пры выкананні чаго-н.

   • Правілы вулічнага руху.
   • Правілы ўнутранага распарадку.

3. Склад думак, норма паводзін, прывычка.

   • Чалавек строгіх правіл.
   • Узяць сабе што-н. за п.

◊

• Як правіла — звычайна, найчасцей.

правільны, ✂.

1. Які не адступае ад правіл, норм, прапорцый.

   • Правільнае напісанне.
   • Правільныя рысы твару.

2. Заканамерны, рэгулярны.

   • Правільная змена пор года.

3. Які адпавядае сапраўднасці, такі, як патрэбна.

   • П. адказ.
   • Правільнае разуменне сучаснага становішча.

4. Пра многавугольнік: які мае роўныя вуглы і стораны; пра мнагаграннік: які мае грані — аднолькавыя правільныя многавугольнікі і роўныя мнагагранныя вуглы пры вяршынях.

|| наз. правільнасць, ✂.