Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

разбалавацца, ✂; зак. (разм.).

  1. Пачаць занадта балавацца.

  2. Стаць балаўніком, збалавацца.

разбалаваць, ✂; зак.

Надта распесціць, зрабіць непаслухмяным, капрызным.

  • Р. дзіця.

разбалбатацца, ✂; зак. (разм. неадабр.).

Захапіцца, займаючыся пустымі размовамі.

разбалбатаць, ✂; зак. (разм. неадабр.).

Расказаць каму-н. тое, чаго нельга, не варта было гаварыць.

  • Р. сакрэт.

разбалецца, ✂; зак.

Пачаць моцна балець.

  • Зуб разбалеўся.

|| незак. разбольвацца, ✂.

разбамбіць, ✂; зак.

Разбіць, разбурыць бамбёжкай.

разбараніць, ✂; зак.

Разняць, развесці (тых, хто пачаў біцца).

  • Р. задзір.

|| незак. разбараняць, ✂.

разбарсацца, ✂; зак. (разм.).

Развязацца (пра аборы і пад.).

|| незак. разбэрсвацца, ✂.

разбарсаць, ✂; зак. (разм.).

Развязаць шнуркі, аборы.

  • Хлопец сеў, разбарсаў лапці.

|| незак. разбэрсваць, ✂.

разбегчыся, ✂; зак.

  1. Прабегчы некаторую адлегласць, каб падрыхтавацца да скачка.

    • Разбегся і скочыў.
    • Перад скачком трэба добра р.
  2. Пра многіх: бягом накіравацца ў розныя бакі.

    • Дзеці з шумам разбегліся.
  3. перан. Пра думкі: страціць здольнасць сканцэнтравацца на чым-н.

◊

  • Вочы разбегліся ў каго (разм.) — не ведае, што выбраць, на чым спыніцца.

|| незак. разбягацца, ✂.

|| наз. разбег, ✂ і разбежка, ✂.

  • Узяць разбег (таксама перан.).
  • Скочыць з разбегу.
  • Разбег самалёта (даўжыня прабегу па зямлі да моманту ўзлёту).
  • Разбежка перад скачком.