Verbum

поўніцца, ✂; незак.

Напаўняцца.

• Сэрца поўніцца радасцю.
• Лес поўніўся птушыным спевам.

поўніць, ✂; незак.

Напаўняць.

• Смех поўніў залу.

поўны, ✂.

1. Напоўнены чым-н. да самых берагоў, замешчаны цалкам.

   • Поўнае вядро вады.
   • Поўная хата людзей.

2. перан. Цалкам ахоплены, прасякнуты чым-н.

   • Вочы, поўныя спачування.

3. Цэльны, цалкам закончаны, вычарпальны.

   • Апісаць п. круг.
   • П. збор твораў.
   • Поўная свабода выбару.
   • З поўным правам.

4. Які дасягнуў адпаведнай нормы, найвышэйшага развіцця, граніцы.

   • Поўных васемнаццаць гадоў.
   • У поўным росквіце сіл.
   • Уключыць поўную скорасць.
   • Работа ідзе поўным ходам (хутка, інтэнсіўна).
   • У поўным сэнсе слова (у сапраўдным значэнні слова, сапраўды).
   • Гаварыць на п. голас (на ўвесь голас; таксама перан. адкрыта, не хаваючы нічога).

5. Тоўсты, мажны.

   • П. мужчына.
   • Гімнастыка для поўных (наз.).

поўня, ✂, ж.

1. Фаза Месяца, калі відзён ўвесь яго дыск.

2. Росквіт, паўната.

   • Вясна ва ўсёй поўні.

поўсць, ✂, ж.

Шэрсць; падшэрстак.

• Увесь касцюм у поўсці.

поўху:

• даць поўху — ударыць, даць аплявуху.

похва, ✂, ж.

1. Канцавы аддзел палавых праводных шляхоў у жанчыны.

2. Ніжняя частка ліста, якая ў выглядзе трубкі ахоплівае сцябло ў некаторых раслін.

3. Тое, што і ножны.

   • Выняць кінжал з похвы.

|| прым. похвенны, ✂.

поцемак, ✂, м.

Цемната, адсутнасць святла, асвятлення.

• Працавалі да поцемкаў.

поцягам, (разм.).

Цягнучы па зямлі, волакам.

• Валаклі лодку п.

почапка, ✂, ж.

1. Дужка ў вядры з вяроўкі, дроту.

2. Вяровачка або раменьчык, прывязаныя абодвума канцамі да чаго-н. (калыскі, кашолкі і пад.).

   • Торба з почапкай.

|| прым. почапачны, ✂ і почапкавы, ✂.