Verbum

почут, ✂, м.

У выразе: і почуту няма — нічога не чуваць (пра каго-, што-н.).

почырк, ✂, м.

1. Манера пісаць, характар абрысаў літар.

   • Каліграфічны к.

2. перан. Індывідуальная манера, характэрныя рысы.

   • Творчы п. мастака.

почырказнаўства, ✂, н.

Раздзел крыміналістыкі, які займаецца вывучэннем почыркаў (у 1 знач.) для вырашэння задач, што ўзнікаюць пры расследаванні і судовым разборы.

|| прым. почырказнаўчы, ✂.

пошасць, ✂, ж.

1. Хвароба, эпідэмія.

   • Маравая к. (з вялікай смяротнасцю).

2. перан. Напасць, насланне.

   • Варожая п.

пошвырак, ✂, м. (разм.).

1. Кідок з сілай.

   • Ад яго пошвырку разбягаюцца куры ва ўсе бакі.

2. Імклівы рух.

   • П. наперад.

пошласць, ✂, ж.

1. гл. пошлы.

2. Пошлы выраз, пошлы ўчынак.

   • Гаварыць пошласці.

пошліна, ✂, ж.

Дзяржаўны грашовы збор для пакрыцця пэўных аперацый.

• Мытныя пошліны (на тавары, якія ўвозяцца або вывозяцца).
• Транзітная п.

|| прым. пошлінны, ✂.

• П. збор.

пошлы, ✂.

Нізкі ў маральных адносінах, безгустоўна-грубы.

• П. анекдот.

|| наз. пошласць, ✂.

пошта, ✂, ж.

1. Установа для перасылкі пісем, лёгкіх грузаў, грошай і пад., а таксама будынак, дзе яна размяшчаецца.

   • Работнікі пошты.
   • Здаць бандэроль на пошту.

2. Перасылка, дастаўка сродкамі гэтай установы.

   • Паслаць пісьмо па пошце.

3. Тое, што дастаўлена гэтай установай (пісьмы, пасылкі).

   • Разносіць пошту.

4. Калісьці: такая ж установа, якая займалася адначасова рэгулярнай перавозкай пасажыраў у конных экіпажах.

Палявая пошта —

• 1) воінская фельд’егерская паштовая сувязь;
• 2) закадзіраванае найменне вайсковай часці.

|| прым. паштовы, ✂.

• Паштовая скрынка.
• П. вагон (для перавозкі пошты).
• Ехаць на паштовых (у мінулым: ехаць на конях, што належалі пошце).

пошук, ✂, м.

1. мн. Дзеянні таго, хто шукае, адшукванне каго-, чаго-н.

   • У пошуках прыстанішча.

2. Разведачныя работы па выяўленню чаго-н. (спец.).

   • Геалагічныя пошукі.

3. Разведка, разведвальная баявая аперацыя (спец.).

   • Начны п.

|| прым. пошукавы, ✂.