Verbum

перасмешнік, ✂, м. (разм.).

Той, хто любіць высмейваць, перадражніваць каго-н.

|| ж. перасмешніца, ✂.

перасовачны, ✂.

1. Прыстасаваны для зручнага перасоўвання, перамяшчэння.

   • П. столік.

2. Які дзейнічае, функцыяніруе не на адным месцы, які перамяшчаецца.

   • Перасовачная выстаўка.
   • Перасовачная майстэрня.

перасорціца, ✂, ж. (спец.).

Перавод тавараў з аднаго сорту ў другі.

перасоўка, ✂, ж. (разм.).

1. гл. перасунуць.

2. Перасовачная культурна-асветная ўстанова.

   • Бібліятэка-п.

перасоўны, ✂.

Тое, што і перасовачны.

перасохлы, ✂.

1. Празмерна сухі.

   • Перасохлае сена.
   • Перасохлыя губы.

2. Які стаў бязводным.

   • Перасохлая рачулка.

|| наз. перасохласць, ✂.

перасохнуць, ✂; зак.

1. Стаць сушэйшым, чым трэба, або зусім сухім.

   • Сена перасохла.
   • Губы перасохлі.
   • У горле перасохла (безас.).

2. Стаць бязводным, зусім абмялець.

   • Калодзеж перасох.

|| незак. перасыхаць, ✂.

|| наз. перасыханне, ✂.

пераспаць, ✂; зак.

1. Перабыць які-н. час у стане сну; пераначаваць, правесці ноч дзе-н.

   • П. у суседзяў.
   • Пераспім, а раніцай — у дарогу.

2. Праспаць больш, чым трэба (разм.).

3. Праспаць даўжэй за каго-н.

   • П. усіх.

пераспелы, ✂.

Вельмі спелы.

• Пераспелыя ягады.
• Пераспелая нявеста (якая старэе; разм. іран.).

|| наз. пераспеласць, ✂.

пераспець, ✂; зак.

1. Стаўшы вельмі спелым, пачаць псавацца.

   • Агрэст пераспеў.

2. перан. Выйсці з узросту, уласцівага якому-н. становішчу; пастарэць (разм. іран.).

   • Нявеста пераспела.

|| незак. пераспяваць, ✂.