Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пасчышчаць, ; зак.

Счысціць усё, многае.

  • П. снег з дахаў.

пасчэпліваць, і пасчапляць, ; зак.

Счапіць усё, многае.

  • П. вагоны.

пасчэсваць1, ; зак.

Счасаць усё, многае (гл. счасаць​1).

пасчэсваць2, ; зак.

Счасаць усё, многае (гл. счасаць​2).

пасшываць, ; зак.

Сшыць усё, многае; сшыць у многіх месцах.

пасылка1, , ж.

  1. гл. паслаць.

  2. Запакаваная рэч (рэчы), перасланая (-ыя) каму-н. па пошце або кім-н.

    • Паштовая п.
    • Прывёз вам пасылку ад родных.

  • Быць на пасылках у каго (разм.) — пастаянна выконваць чые-н. дробныя даручэнні.

|| памянш. пасылачка, .

|| прым. пасылачны, .

  • Пасылачная квітанцыя.

пасылка2, , ж.

У логіцы: суджэнне, якое служыць асновай для вываду.

  • Правільная п.

пасыльны, .

Які служыць для пасылкі куды-н. з даручэннямі.

  • Пасыльная машына.
  • Выклікаць каго-н. праз пасыльнага (наз.).

пасынак, , м.

  1. Няродны сын для мужа ці жонкі ў сям’і.

    • Адносіцца да каго-, чаго-н. як да пасынка (перан. нядобразычліва, абыякава).
  2. Бакавы парастак расліны (спец.).

|| прым. пасынкавы, .

пасыпацца, ; зак.

Пачаць сыпацца.

  • Пасыпаўся пясок.
  • Пасыпаліся жарты. (перан.).