Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

няможна, безас. у знач. вык.

  1. Не дазваляецца, забаронена.

    • Па газонах хадзіць н.
  2. Немагчыма, няма магчымасці (разм.).

    • Далей так жыць н.

нямы, ✂.

  1. Пазбаўлены здольнасці гаварыць.

    • Нямое дзіця.
    • Школа для нямых (наз.).
  2. перан. Маўклівы, ціхі.

    • Нямая цішыня.
  3. перан. Скрыты, затоены.

    • Н. папрок.

◊

  • Нямая карта — вучэбная геаграфічная карта без абазначэння назваў.

  • Нямое кіно — неагучанае кіно.

  • Нямая роля — роля без слоў.

нянавісць, ✂, ж.

Пачуцці моцнай варожасці, непрыязнасці.

  • Н. да ворага.

нянька, ✂, ж.

  1. Жанчына, якая даглядае дзяцей у сям’і.

    • Пайсці ў нянькі.
    • У сямі нянек дзіця без носа (прыказка).
  2. перан. Той, хто апякае каго-н., клапоціцца пра каго-н.

|| ласк. няня, ✂.

|| прым. няньчын, ✂.

няньчыцца, ✂; незак.

  1. Даглядаць дзіця.

  2. перан., з кім-чым. Празмерна клапаціцца аб кім-, чым-н., удзяляць шмат увагі каму-, чаму-н.

    • З ім не варта н.

няньчыць, ✂; незак.

Даглядаць дзіця.

  • Н. унукаў.

няня, ✂, ж.

  1. гл. нянька.

  2. Санітарка ў бальніцы, медпункце.

няпарнакапытныя, ✂, н.

Атрад млекакормячых з адным пальцам (з цэлым нераздвоеным капытом), да якога адносяцца конь, насарог і тапір.

няпоўнагалоссе, ✂, н.

У мовазнаўстве: наяўнасць у стараславянскай мове ў каранёвых марфемах спалучэнняў ра, ла, ре, ле паміж зычнымі, што адпавядаюць усходнеславянскім оро, оло, ере, напр. страна — сторона, прохладный — холодный, млеко — молоко.

|| прым. няпоўнагалосны, ✂.

  • Няпоўнагалосныя спалучэнні.

няпраўда, ✂, ж.

  1. Тое, што знаходзіцца ў супярэчнасці з праўдай; хлусня.

    • Няпраўдай свет пройдзеш, ды назад не вернешся (з нар.).
  2. Ашуканства, падман.

    • Многа пабачыў на вяку ашуканства і няпраўды.
  3. у знач. вык. Не адпавядае сапраўднасці.

    • Н., што ён памяняў месца працы.
    • — Ён твой сябар? Н.