Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

падол, ✂, м.

Ніжні край сукенкі, спадніцы.

  • Трымаецца за чый-н. п. (пра дзіця; таксама перан. пра бездапаможныя, нерашучыя паводзіны каго-н.).

падонкі, ✂, м.

  1. Рэшткі вадкасці на дне разам з асадкам.

    • Выліць п. з балеі.
  2. перан. Дэкласаваныя, разбэшчаныя, злачынныя элементы грамадства (пагард.).

падоўгу, прысл.

На працягу доўгага часу.

  • П. не бываць у роднай вёсцы.

падоўжны, ✂.

Размешчаны па даўжыні чаго-н.

  • П. разрэз.

падоўжыцца, ✂; зак.

Стаць даўжэйшым.

  • Цень падоўжыўся.
  • Ночы падоўжыліся.

|| незак. падаўжацца, ✂.

|| наз. падаўжэнне, ✂.

падоўжыць, ✂; зак.

Зрабіць даўжэйшым.

  • П. вуду.
  • П. рэйс.

|| незак. падаўжаць, ✂.

|| наз. падаўжэнне, ✂.

падпаіць, ✂; зак. (разм.).

Напаіць з якім-н. намерам да ап’янення.

|| незак. падпойваць, ✂.

падпал, ✂, м.

  1. гл. падпаліць.

  2. Смалякі, трэскі і пад., што служаць для распальвання печы.

    • Прывезці смалякоў на п.

|| прым. падпальны, ✂.

падпаліна, ✂, ж.

Рыжаватая або белаватая пляма на поўсці жывёлы.

  • Карова чорная з падпалінамі.

падпаліць, ✂; зак.

  1. Паднёсшы агонь, запаліць.

    • П. дровы.
  2. Наўмысна, са злосным намерам учыніць пажар дзе-н.

    • П. хату.
  3. Даць падгарэць чаму-н.

    • П. пірог.
  4. і у чым. Раскласці агонь у печы, каб згатаваць ежу, ацяпліць памяшканне.

    • П. печ або у печы.

|| незак. падпальваць, ✂.

|| наз. падпальванне, ✂ і падпал, ✂.