Verbum

падатлівы, ✂.

1. Які лёгка паддаецца фармоўцы, апрацоўцы.

   • Напаленае жалеза падатлівае.

2. Згаворлівы, уступчывы.

   • П. чалавек.
   • П. характар.

|| наз. падатлівасць, ✂.

падахвоціцца, ✂; зак. (разм.).

Добраахвотна ўзяцца за якую-н. справу, прапанаваць зрабіць што-н.

• П. збегаць па хлеб.
• П. дапамагчы бацьку.

|| незак. падахвочвацца, ✂.

падахвоціць, ✂; зак.

Выклікаць жаданне што-н. рабіць.

• П. ехаць па дровы.
• П. каго-н. да размовы.

|| незак. падахвочваць, ✂.

|| наз. падахвочванне, ✂.

падаходны, ✂.

Які адпавядае даходу.

• П. падатак.

падацца, ✂; зак.

1. Пасунуцца, ссунуцца з месца.

   • П. ўсім целам назад.
   • Дзверы лёгка падаліся пад напорам.

2. Адправіцца, накіравацца куды-н. (разм.).

   • П. ў горад.
   • П. на вучобу.

3. перан. Прыметна пагоршаць, пастарэць.

   • Стары вельмі падаўся за апошні год.

|| незак. падавацца, ✂.

падаць​¹, ✂; незак.

1. Апускацца, валіцца на зямлю, уніз.

   • П. дагары.
   • П. на калені.
   • П. з ног (таксама перан.).

2. Пра атмасферныя ападкі: ісці, выпадаць.

   • Падае снег.

3. Апускацца, звісаючы.

   • Складкі спадніцы прыгожа падаюць.

4. Пра націск у слове: прыходзіцца на які-н. склад.

   • Націск падае на другі склад.

5. Распаўсюджвацца ў якім-н. напрамку, пакрываць сабой (пра светлавыя з’явы).

   • Святло праз акно падала на падлогу.
   • Ад дрэва падае цень.

6. перан., на каго (што). Распаўсюджвацца, пашырацца на каго-, што-н. (пра што-н. заганнае).

   • На гэтага чалавека падае падазрэнне.

7. перан., на каго-што. Прыходзіцца на чыю-н. долю, выпадаць.

   • Усе клопаты падаюць на маці.

8. Зніжацца, змяншацца (у памеры, аб’ёме, велічыні і пад.).

   • Акцыі падаюць.
   • Настрой падае.

9. перан. Бегаць, насіцца (разм.).

   • Сабака цэлы дзень падаў па лесе.

10. перан., за чым. Вельмі хацець чаго-н., ганяцца за чым-н. (разм.).

    • П. за ўборамі.

11. перан., за кім. Вельмі кахаць каго-н., заляцацца да каго-н. (разм.).

    • Хлопцы падалі за такой прыгажуняй.

|| зак. пасці, ✂ і упасці, ✂.

|| наз. паданне, ✂ і падзенне, ✂.

падаць​², ✂; зак.

1. Даць, паднёсшы.

   • П. кнігу каму-н.

2. Паставіць на стол (ежу).

   • П. кашу.

3. Даставіць, прывесці да месца чыёй-н. пасадкі або пагрузкі.

   • П. поезд да платформы.
   • П. вагоны.

4. Штурхнуць, пасунуць (разм.).

   • П. шафу ўлева.

5. Прадставіць у пісьмовай форме (скаргу, заяву).

   • П. заяву на чарговы адпачынак.
   • П. у суд на каго-н. (прад’явіць іск).
   • П. на развод (падаць заяву на скасаванне шлюбу; разм.).

6. Даць як міласціну.

   • П. жабраку.

7. Зрабіць утварыць, аказаць (тое, што выражана наступным наз.).

   • П. дапамогу (дапамагчы).
   • П. рэпліку (прамовіць, сказаць што-н.).
   • П. прыметы жыцця (выявіць прыметы жыцця).
   • П. прыклад (паслужыць прыкладам).
   • П. каманду (скамандаваць).
   • П. вестку (паведаміць пра сябе).

8. У спартыўных гульнях з мячом, шайбай і пад.: ударам паслаць мяч партнёру.

   • П. мяч.

9. Адлюстраваць, вывесці, прадставіць (кніжн.).

   • Рэалістычна п. жыццё ў творы.
   • Умець сябе п. (прадставіць у лепшым выглядзе).

◊

• Падаць руку — працягнуць руку для поціску або (перан.) для дапамогі.

|| незак. падаваць, ✂.

|| наз. падача, ✂.

падача, ✂, ж.

1. гл. падаць.

2. У спартыўных гульнях: удар, якім мяч, шайба, валан уводзяцца ў гульню.

   • Удалая п.

падачка, ✂, ж.

1. Кусок ежы, кінуты жывёле (звычайна сабаку).

   • Сабака цярпліва чакае падачкі.

2. перан. Тое, што даюць каму-н. як ахвяраванне, міласціну (пагард.).

   • Жыць за кошт падачак.

падашываць, ✂; зак.

Дашыць усё, многае.

• Швачкі падашывалі сукенкі.